భగవద్గీత · Arjuna Vishada Yogaఅధ్యాయం 1, శ్లోకం 44 (1.44)

"అనుశుశ్రుమ" — మనం విన్నాం. అర్జునుడు తన వాదనకు శ్రుతి/సంప్రదాయం ఆధారం ఇస్తాడు: "ఇది నేను నా తరఫున చెప్పడం లేదు; దీనిని మనం గురువుల నుండి విన్నాం." మధుసూదనులు ఇదే అంటారు. అర్జునుడు తన వాదనలను ప్రామాణికం చేయాలనుకుంటున్నాడని ఇది చూపిస్తుంది — అతడు కేవలం భావోద్వేగంతో కాదు, శాస్త్ర ఆధారంగా మాట్లాడుతున్నాడు.

గొలుసు పూర్తయింది. 1.40 నుండి 1.44 వరకు అర్జునుని తర్క-గొలుసును చూడండి:

1. కుల-నాశనం → కుల-ధర్మం నశించడం (1.40)
2. ధర్మ-నాశనం → అధర్మ వ్యాప్తి (1.40)
3. అధర్మం → స్త్రీలు "దూషితులవడం" → వర్ణసంకరం (1.41)
4. సంకరం → కులఘ్నులకూ కులానికీ నరకం; పితరుల పతనం (1.42)
5. జాతి-ధర్మ, కుల-ధర్మాల ఉచ్ఛేదం (1.43)
6. → నరకంలో దీర్ఘ నివాసం (1.44)

ప్రతి కొక్కీ మునుపటిదానిపై ఆధారపడి ఉంది. ఇది ఒక తర్కబద్ధమైన, ధర్మశాస్త్రీయమైన గొలుసు — అర్జునుని కాలపు దృష్టి ప్రకారం.

"జనార్దన" — మూడవసారి. ఈ అధ్యాయంలో అర్జునుడు కృష్ణుడిని మూడుసార్లు "జనార్దన" అంటాడు (1.36, 1.39, 1.44). పదే పదే వారి సమ్మతిని అడుగుతున్నట్లు.

కృష్ణుని మౌనం. ఈ సుదీర్ఘ వాదన (1.28–1.46) అంతటిలోనూ కృష్ణుడు ఏమీ మాట్లాడడు. అర్జునుడిని పూర్తిగా చెప్పనిస్తాడు. అతని సమాధానం రెండవ అధ్యాయంలో వస్తుంది — అది ఈ వాదనలలోని ఒక్కొక్క కొక్కీని ఖండించడం కాదు, ఒక కొత్త దృష్టి అవుతుంది.