பகவத் கீதை · Vibhuti Yogaஅத்தியாயம் 10, ஸ்லோகம் 11 (10.11)

சங்கராசாரியர் — ஞான-தீபத்தின் அற்புத உருவகம். ātmabhāvasthaḥ ātmanaḥ bhāvaḥ antaḥkaraṇāśayaḥ tasminn eva sthitaḥ san — அவர்களுடைய அந்தக்கரணத்திலேயே இருந்துகொண்டு; தீபத்தின் முழுச் சித்திரம்: bhaktiprasādasnehābhiṣiktena (பக்தி-பிரசாதம் என்ற எண்ணெயால் நனைக்கப்பட்டது), madbhāvanābhiniveśavāteritena (என்னைப் பற்றிய பாவனை என்ற காற்றால் தூண்டப்பட்டது), brahmacaryādisādhanasaṃskāravatprajñāvartinā (சாதனையால் செம்மையான பிரக்ஞை என்ற திரி), viraktāntaḥkaraṇādhāreṇa (வைராக்கியமுள்ள மனம் என்ற அடித்தளம்), viṣayavyāvṛttacittarāgadveṣākaluṣitanivātāpavarakasthena (விருப்பு-வெறுப்பற்ற, காற்றில்லாத அறையில் வைக்கப்பட்டது), nityapravṛttaikāgryadhyānajanitasamyagdarśanabhāsvatā (ஒருமுகத் தியானத்தால் பிறந்த சரியான தரிசனத்தால் ஒளிர்வது).

ஆச்சாரிய ராமானுஜர். teṣāṃ manovṛttau viṣayatayā avasthitaḥ — அவர்களுடைய மன-ஓட்டத்தின் பொருளாக நிலைத்து; madīyān kalyāṇaguṇagaṇān ca āviṣkurvan — என் மங்கல குணங்களை வெளிப்படுத்தியபடி; தமஸ் = madvyatiriktaviṣayaprāvaṇyarūpaṃ pūrvābhyastaṃ — என்னைத் தவிர மற்ற விஷயங்களை நோக்கிய பழைய சாய்வு.

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. வரிசையைச் சொல்கிறார்: buddhiyogaṃ dattvā ca tasyānubhavaparyantaṃ tam āpādya avidyākṛtaṃ saṃsāraṃ nāśayāmi — புத்தி-யோகத்தை அளித்து, அதை அனுபவம் வரை கொண்டு சேர்த்து, அவித்யையால் உருவான சம்சாரத்தை (இருளை) அழிக்கிறேன்; ātmabhāvasthaḥ buddhivṛttau sthitaḥ san — புத்தியின் ஓட்டத்தில் இருந்துகொண்டு.

வேதாந்த தேசிகர். "அனுகம்பா" என்பதை வெறும் இரக்கம் அல்ல, anugrahārtham — செயல்படும் அனுக்கிரகம் என்று கருதுகிறார்; இது பின்னர் 11.1-இலும் (madanugrahāya) வருகிறது. தீபத்தின் பொருள்: bhāsvaratvaṃ paritaḥ prakāśanam — நான்கு பக்கமும் ஒளி.

அபிநவகுப்தர் (10.6–10.11-க்கு ஒன்றாக). அவருடைய சூத்திரம்: parasparabodhanayā anyonyabodhasphārasaṃkramaṇāt — ஒருவரையொருவர் விழிப்படையச் செய்வதால் உணர்வின் ஒளி ஒருவரிடமிருந்து மற்றவருக்குப் பரவுகிறது.