பகவத் கீதை · Vishvarupa Darshana Yogaஅத்தியாயம் 11, ஸ்லோகம் 34 (11.34)

சங்கராசாரியர். yeṣu yeṣu yodheṣu arjunasya āśaṅkā tāṃs tān vyapadiśati bhagavān — எந்தெந்தப் போர்வீரர்களைப் பற்றி அர்ஜுனனுக்கு ஐயம் இருந்ததோ, அவர்களின் பெயர்கள்; காரணம்: துரோணர் — dhanurvedācāryaḥ … gariṣṭhaḥ; பீஷ்மர் — svacchandamṛtyuḥ (விரும்பிய போது மரணம்); ஜயத்ரதன் — தந்தையின் வரம்; கர்ணன் — இந்திரன் அளித்த amogha śakti; mā vyathiṣṭhāḥ tebhyaḥ bhayaṃ mā kārṣīḥ.

ஆச்சாரிய ராமானுஜர். gurūn bandhūn ca … kathaṃ haniṣyāmi iti mā vyathiṣṭhāḥ — "குருமார்களையும் உறவினர்களையும் எப்படிக் கொல்வேன்" — என்று கலங்காதே; dharmādharmabhayena bandhusnehena kāruṇyena ca mā vyathāṃ kṛthāḥ; உரையின் முடிவு: yataḥ te kṛtāparādhāḥ … na eteṣāṃ vadhe nṛśaṃsatāgandhaḥ — அவர்கள் குற்றம் இழைத்தவர்கள் என்பதால், அவர்களைக் கொல்வதில் கொடுமையின் வாடை கூட இல்லை.

மதுசூதன சரஸ்வதி. அர்ஜுனனின் அச்சத்தைப் பகுப்பாய்கிறார்: துரோணர் — brāhmaṇottamo dhanurvedācāryo mama guruḥ; பீஷ்மர் — svacchandamṛtyuḥ, விரும்பிய போது மரணம் அடைபவர், பரசுராமராலும் வெல்ல முடியாதவர்.

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. 2.6-இன் ஐயத்திற்கு (na caitad vidmaḥ kataran no garīyaḥ) இங்கே பதில்: sāpi na kāryety āha — அந்த ஐயமும் வேண்டாம்.

மத்வாசாரியர். ஜயத்ரதனைத் தனியாகக் குறிப்பிடுவது ஏன்: அவனுடைய தந்தையின் வரத்தால் — அவன் தலையைத் தரையில் விழச் செய்பவனின் தலை வெடித்துவிடும் (கதைப் பின்னணி).