அத்தியாயம் 11விஶ்வரூபத³ர்ஶநயோக³ஃVishvarupa Darshana Yoga

தரிசனத்திற்கான வேண்டுதல் (11.1–11.8). அர்ஜுனன்: "உங்கள் வசனத்தால் என் மயக்கம் நீங்கியது" (11.1); படைப்பையும் பிரளயத்தையும் மகிமையையும் கேட்டேன் (11.2); "அது அப்படியே — இருந்தாலும் உங்கள் ஈஸ்வர வடிவைக் காண விரும்புகிறேன்" (11.3); "நீங்கள் தகுதியென்று கருதினால், காட்டுங்கள்" (11.4). கிருஷ்ணர்: "என் நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான தெய்வீக வடிவங்களைப் பார்" (11.5–11.6); "என் உடலில் ஓரிடத்தில் முழு உலகமும்" (11.7); "இந்தக் கண்ணால் அல்ல — தெய்வீகக் கண்ணை அளிக்கிறேன்" (11.8).

சஞ்சயனின் வர்ணனை (11.9–11.14). மகாயோகேஸ்வரனான ஹரி பரம வடிவைக் காட்டினார் (11.9); பல முகங்கள்-கண்கள், அணிகலன்கள், ஆயுதங்கள் (11.10–11.11); ஆயிரம் சூரியன்களைப் போன்ற ஒளி (11.12); ஓர் உடலில் பிரிந்து நிற்கும் முழு உலகம் (11.13); அர்ஜுனன் மெய்சிலிர்த்து வணங்குகிறான் (11.14).

அர்ஜுனனின் துதி — வியப்பிலிருந்து அச்சம் வரை (11.15–11.31). தேவர்கள், பிரம்மா, ரிஷிகள், நாகங்கள் (11.15); ஆதியும் இல்லை, மத்தியும் இல்லை, அந்தமும் இல்லை (11.16); கிரீடம்-கதை-சக்கரம், ஒளிக் குவியல் (11.17); "நீங்கள் அக்ஷரம், உலகின் ஆதாரம், தர்மத்தின் காவலர்" (11.18); சந்திர-சூரியர் கண்கள், அக்னி முகம் (11.19); மூவுலகும் நடுங்குகின்றன (11.20); தேவர்கள், ரிஷிகள், அசுரர்கள் எல்லோரும் வியப்பில் (11.21–11.22); "நானும் அஞ்சுகிறேன் — தைரியமும் இல்லை, அமைதியும் இல்லை" (11.23–11.25); போர்வீரர்கள் வாய்களுக்குள் — நதி, விட்டில் பூச்சி உவமைகள் (11.26–11.30); "நீங்கள் யார்?" (11.31).

காலத்தின் பதில் (11.32–11.34). "நான் உலகை அழிக்கும் காலம்; நீ இல்லாவிட்டாலும் இவர்கள் பிழைக்கமாட்டார்கள்" (11.32); "எழுந்திரு; நீ கருவி மட்டுமாக (நிமித்த-மாத்திரமாக) இரு" (11.33); "துரோணர், பீஷ்மர், ஜயத்ரதன், கர்ணன் — கலங்காதே" (11.34).

மன்னிப்பு வேண்டுதல் (11.35–11.46). சஞ்சயன்: அர்ஜுனன் நடுங்கியபடி பேசினான் (11.35); "உலகம் உங்களைப் போற்றுவது பொருத்தமே" (11.36); "நீங்கள் சத்-அசத், அவற்றுக்கும் அப்பாற்பட்டவர்" (11.37–11.38); namo namaḥ — ஒவ்வொரு திசையிலிருந்தும் (11.39–11.40); "தோழன் என்று நினைத்துச் சொன்னதை மன்னியுங்கள்" (11.41–11.42); "நீங்கள் தந்தை, குரு — தந்தை மகனையும், நண்பன் நண்பனையும், அன்புக்குரியவர் அன்புக்குரியவரையும் மன்னிப்பது போல" (11.43–11.44); "அதே நான்கு கைகள் கொண்ட வடிவைக் காட்டுங்கள்" (11.45–11.46).

சௌம்ய வடிவும் சாரமும் (11.47–11.55). "மகிழ்ந்து காட்டினேன்" (11.47); வேதம்-யாகம்-தானம்-தவத்தால் அல்ல (11.48); "அஞ்சாதே; அதே வடிவைப் பார்" (11.49); சௌம்ய வடிவம் (11.50); அர்ஜுனன் "தன்னிலைக்குத் திரும்பினான்" (11.51); தேவர்களும் ஏங்குகிறார்கள் (11.52–11.53); அனன்ய பக்தியால் அறிதல், காணுதல், உட்புகுதல் (11.54); mat-karma-kṛt … nirvairaḥ sarva-bhūteṣu (11.55).