பகவத் கீதை · Vishvarupa Darshana Yogaஅத்தியாயம் 11, ஸ்லோகம் 35 (11.35)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஸஞ்ஜயஃ
ஸஞ்ஜய உவாச
ஏதச்ச்²ருத்வா வசநம் கேஶவஸ்ய
க்ருதாஞ்ஜலிர்வேபமாநஃ கிரீடீ
நமஸ்க்ருத்வா பூ⁴ய ஏவா’’ஹ க்ருஷ்ணம்
ஸக³த்³க³த³ம் பீ⁴தபீ⁴தஃ ப்ரணம்ய
॥ 11.35 ॥
etacchrutvā vacanaṃ keśavasya
kṛtāñjalirvepamānaḥ kirīṭī
namaskṛtvā bhūya evā''ha kṛṣṇaṃ
sagadgadaṃ bhītabhītaḥ praṇamya
மொழிபெயர்ப்பு
சஞ்சயன் கூறினான்: "கேசவனின் இந்த வசனத்தைக் கேட்டு, நடுங்கியபடி, கைகூப்பிய கிரீடி (அர்ஜுனன்) வணங்கினான்; மிகவும் அஞ்சி, பணிந்து, தழுதழுத்த குரலில் கிருஷ்ணரிடம் மீண்டும் கூறினான் —"
விளக்கம்
சங்கராசாரியர் — சஞ்சயனின் உட்கருத்து. sagadgadaṃ bhayāviṣṭasya duḥkhābhighātāt snehāviṣṭasya ca harṣodbhavāt — அச்சத்தின் துன்பத்தாலும் அன்பின் மகிழ்ச்சியாலும் குரல் தழுதழுத்தது; ஓர் அற்புதமான விளக்கம்: atra avasare saṃjayavacanaṃ sābhiprāyam — இந்தச் சமயத்தில் சஞ்சயன் பேசுவதற்கு உட்கருத்து உண்டு: துரோணர் முதலிய நால்வரும் வெல்லப்பட்டால் nirāśrayaḥ duryodhanaḥ — துரியோதனன் ஆதரவற்றவன்; iti matvā dhṛtarāṣṭraḥ jayaṃ prati nirāśaḥ san saṃdhiṃ kariṣyati, tataḥ śāntiḥ ubhayeṣāṃ bhaviṣyati — இதை உணர்ந்து திருதராஷ்டிரன் வெற்றியில் நம்பிக்கை இழந்து சமாதானம் செய்வான், இரு தரப்புக்கும் அமைதி உண்டாகும்; tad api na aśrauṣīt dhṛtarāṣṭraḥ bhavitavyavaśāt — ஆனால் விதிவசத்தால் திருதராஷ்டிரன் இதையும் கேட்கவில்லை.
ஆச்சாரிய ராமானுஜர். āśritavātsalyajaladheḥ keśavasya vacanaṃ śrutvā; bhītabhītaḥ atibhītaḥ.
AI-assisted draft translation — under review.