பகவத் கீதை · Vishvarupa Darshana Yogaஅத்தியாயம் 11, ஸ்லோகம் 39 (11.39)

சங்கராசாரியர். prapitāmahaś ca pitāmahasyāpi pitā prapitāmahaḥ, brahmaṇo'pi pitā ity arthaḥ; punaś ca bhūyo'pi iti śraddhābhaktyatiśayāt aparitoṣam ātmanaḥ darśayati — "மீண்டும், மீண்டும்" — சிரத்தையும் பக்தியும் மிகுந்திருப்பதால் (இன்னும் போதவில்லை என்ற) தம் நிறைவின்மையைக் காட்டுகிறான்.

ஆச்சாரிய ராமானுஜர். hiraṇyagarbhasya api pitā tvaṃ prajānāṃ prapitāmahaḥ; pitāmahādīnām ātmatayā tattacchabdavācyaḥ tvam eva — பிதாமகர் முதலியோரின் ஆத்மாவாக இருப்பதால் அந்தச் சொற்கள் குறிப்பது நீங்களே; harṣotphullanayanaḥ atyantasādhvasāvanataḥ sarvato namaskaroti — மகிழ்ச்சியால் மலர்ந்த கண்களுடன், மிகுந்த அச்சத்தால் பணிந்து — எல்லாப் பக்கமும் வணங்குகிறான்.