பகவத் கீதை · Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yogaஅத்தியாயம் 13, ஸ்லோகம் 9 (13.9)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
அஸக்திரநபி⁴ஷ்வங்க³ஃ புத்ரதா³ரக்³ருஹாதி³ஷு
நித்யம் ச ஸமசித்தத்வமிஷ்டாநிஷ்டோபபத்திஷு
॥ 13.9 ॥
asaktiranabhiṣvaṅgaḥ putradāragṛhādiṣu
nityaṃ ca samacittatvamiṣṭāniṣṭopapattiṣu
மொழிபெயர்ப்பு
"— பற்றின்மை; மகன், மனைவி, வீடு முதலியவற்றில் (தன்னை) ஒட்டிக்கொள்ளாமை; விரும்பியதும் விரும்பாததும் வரும்போது எப்போதும் சமசித்தம் —"
விளக்கம்
சங்கராசாரியர் — "அபிஷ்வங்கம்" பற்றிய அழகிய வரையறை. abhiṣvaṅgo nāma āsaktiviśeṣa eva ananyātmabhāvanālakṣaṇaḥ yathā anyasmin sukhini duḥkhini vā aham eva sukhī duḥkhī ca, jīvati mṛte vā aham eva jīvāmi mariṣyāmi ca iti — அபிஷ்வங்கம் = மற்றவரைத் தன்னிலிருந்து வேறாகக் காண முடியாமை: "அவன் சுகமாக இருந்தால் நான் சுகம், அவன் இறந்தால் நான் இறந்தேன்".
ஆசாரிய ராமானுஜர். putradāragṛhādiṣu teṣu śāstrīyakarmopakaraṇatvātirekeṇa āśleṣarahitatvam — குடும்பம், வீடு ஆகியவற்றிடம், தர்ம-கடமைக்கான சாதனம் என்பதற்கு அப்பால் ஒட்டிக்கொள்ளாமை; saṃkalpaprabhaveṣu iṣṭāniṣṭopanipāteṣu harṣodvegarahitatvam.
AI-assisted draft translation — under review.