பகவத் கீதை · Gunatraya Vibhaga Yogaஅத்தியாயம் 14, ஸ்லோகம் 17 (14.17)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
ஸத்த்வாத் ஸஞ்ஜாயதே ஜ்ஞாநம் ரஜஸோ லோப⁴ ஏவ ச
ப்ரமாத³மோஹௌ தமஸோ ப⁴வதோ’ஜ்ஞாநமேவ ச
॥ 14.17 ॥
sattvāt sañjāyate jñānaṃ rajaso lobha eva ca
pramādamohau tamaso bhavato'jñānameva ca
மொழிபெயர்ப்பு
"சத்துவத்திலிருந்து ஞானம் தோன்றுகிறது, ரஜஸிலிருந்து பேராசை; தமஸிலிருந்து கவனக்குறைவும் மோகமும், அஞ்ஞானமும் உண்டாகின்றன."
விளக்கம்
சங்கராசாரியர். sattvāt labdhātmakāt saṃjāyate samutpadyate jñānam.
ஆசாரிய ராமானுஜர் — வரிசை. evaṃ paramparayā jātād adhikasattvād ātmayāthātmyāparokṣarūpaṃ jñānaṃ jāyate — இந்த வரிசையில் வளர்ந்த சத்துவத்திலிருந்து ஆத்மாவின் உண்மை பற்றிய நேரடி ஞானம்; pravṛddhād rajasaḥ svargādiphalalobhaḥ jāyate — வளர்ந்த ரஜஸிலிருந்து சுவர்க்கம் முதலிய பலன்கள் மீது பேராசை.
AI-assisted draft translation — under review.