அத்தியாயம் 14கு³ணத்ரயவிபா⁴க³யோக³ஃGunatraya Vibhaga Yoga
அத்தியாயச் சுருக்கம்
உத்தம ஞானமும் படைப்பும் (14.1–14.4). ஞானங்களில் உத்தமமான ஞானம்; இதை அறிந்து முனிவர்கள் பரம சித்தியை அடைந்தனர்; என் ஸாதர்ம்யத்தை அடைந்தவர்கள் படைப்புக்கும் பிரளயத்துக்கும் அப்பாற்பட்டவர்கள் (14.1–14.2); மஹத்-பிரம்மம் யோனி, நான் விதை தரும் தந்தை — எல்லா உயிர்களும் ஒரே குடும்பம் (14.3–14.4).
முக்குணங்களும் பந்தமும் (14.5–14.9). சத்துவம்-ரஜஸ்-தமஸ் தேஹியைப் பிணைக்கின்றன (14.5); சத்துவம் சுகப் பற்றாலும் ஞானப் பற்றாலும் (14.6); ரஜஸ் தாகப் பற்றாலும் கர்மப் பற்றாலும் (14.7); தமஸ் கவனக்குறைவு-சோம்பல்-உறக்கத்தால் (14.8); சுருக்கம் (14.9).
ஆதிக்கமும் அறிகுறிகளும் (14.10–14.13). குணங்கள் ஒன்றையொன்று அடக்குகின்றன (14.10); சத்துவம் = எல்லா வாயில்களிலும் ஒளி (14.11); ரஜஸ் = பேராசை, முனைப்பு, அமைதியின்மை (14.12); தமஸ் = ஒளியின்மை, செயலின்மை, மோகம் (14.13).
கதியும் பலனும் (14.14–14.18). மரண நேரத்தில் மேலோங்கிய குணத்துக்கு ஏற்ப கதி (14.14–14.15); பலன் — தூய்மை, துக்கம், அஞ்ஞானம் (14.16); விளைச்சல் — ஞானம், பேராசை, மோகம் (14.17); மேலே, நடுவே, கீழே (14.18).
குணாதீதன் (14.19–14.27). சாட்சி — குணங்களே கர்த்தா (14.19); வாழும்போதே அமிர்தம் (14.20); அர்ஜுனனின் மூன்று கேள்விகள் (14.21); அறிகுறிகள் — துவேஷமும் இல்லை, ஆசையும் இல்லை; guṇā vartanta (14.22–14.23); நடத்தை — தன்னில் நிலைத்தல், சமநிலை, ஒப்புமை (14.24–14.25); வழி — அவ்யபிசாரிணி பக்தி (14.26); பிரம்மம், தர்மம், சுகம் ஆகியவற்றின் ஆதாரம் நானே (14.27).
AI-assisted draft translation — under review.
27 ஸ்லோகங்கள்
- 14.1பரம் பூ⁴யஃ ப்ரவக்ஷ்யாமி ஜ்ஞாநாநாம் ஜ்ஞாநமுத்தமம்ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: "எல்லா ஞானங்களிலும் உத்தமமான அந்தப் பரம ஞானத்தை மீண்டும் சொல்கிறேன் — இதை அறிந்து முனிவர்கள்…
- 14.2இத³ம் ஜ்ஞாநமுபாஶ்ரித்ய மம ஸாத⁴ர்ம்யமாக³தாஃஇந்த ஞானத்தைச் சார்ந்து என் ஸாதர்ம்யத்தை அடைந்தவர்கள், படைப்பின்போதும் பிறப்பதில்லை, பிரளயத்தின்போதும் கலங்குவதில்லை.
- 14.3மம யோநிர்மஹத்³ ப்³ரஹ்ம தஸ்மிந் க³ர்ப⁴ம் த³தா⁴ம்யஹம்பாரதா, மஹத்-பிரம்மம் (மூலப் பிரகிருதி) என் யோனி (கருவிடம்); நான் அதில் கருவை வைக்கிறேன் — அதிலிருந்தே எல்லா உயிர்களும்…
- 14.4ஸர்வயோநிஷு கௌந்தேய மூர்தயஃ ஸம்ப⁴வந்தி யாஃகௌந்தேயா, எல்லா யோனிகளிலும் தோன்றும் எல்லா உடல்களுக்கும் யோனி (தாய்) மஹத்-பிரம்மம், விதை தரும் தந்தை நான்.
- 14.5ஸத்த்வம் ரஜஸ்தம இதி கு³ணாஃ ப்ரக்ருதிஸம்ப⁴வாஃபெருந்தோளனே, சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் — பிரகிருதியிலிருந்து தோன்றிய இந்தக் குணங்கள் அழிவற்ற தேஹியை (ஆத்மாவை) உடலில்…
- 14.6தத்ர ஸத்த்வம் நிர்மலத்வாத் ப்ரகாஶகமநாமயம்பாவமற்றவனே, அவற்றில் சத்துவம் தூய்மையானதால் ஒளி தருவது, அனாமயம் (அமைதியானது, தொல்லையற்றது); அது சுகத்தின் பற்றாலும்…
- 14.7ரஜோ ராகா³த்மகம் வித்³தி⁴ த்ருஷ்ணாஸங்க³ஸமுத்³ப⁴வம்கௌந்தேயா, ரஜஸை ராக வடிவானது என்று அறி — தாகத்துக்கும் பற்றுக்கும் ஊற்று; அது தேஹியைக் கர்மப் பற்றால் பிணைக்கிறது.
- 14.8தமஸ்த்வஜ்ஞாநஜம் வித்³தி⁴ மோஹநம் ஸர்வதே³ஹிநாம்பாரதா, தமஸை அஞ்ஞானத்திலிருந்து பிறந்தது, எல்லா உயிர்களையும் மயக்குவது என்று அறி; அது கவனக்குறைவு, சோம்பல், உறக்கம்…
- 14.9ஸத்த்வம் ஸுகே² ஸஞ்ஜயதி ரஜஃ கர்மணி பா⁴ரதபாரதா, சத்துவம் சுகத்தில் ஈடுபடுத்துகிறது, ரஜஸ் செயலில்; தமஸோ ஞானத்தை மறைத்துக் கவனக்குறைவில் ஈடுபடுத்துகிறது.
- 14.10ரஜஸ்தமஶ்சாபி⁴பூ⁴ய ஸத்த்வம் ப⁴வதி பா⁴ரதபாரதா, ரஜஸையும் தமஸையும் அடக்கிச் சத்துவம் வளர்கிறது; சத்துவத்தையும் தமஸையும் அடக்கி ரஜஸ்; அவ்வாறே சத்துவத்தையும்…
- 14.11ஸர்வத்³வாரேஷு தே³ஹே’ஸ்மிந் ப்ரகாஶ உபஜாயதேஇந்த உடலின் எல்லா வாயில்களிலும் (இந்திரியங்களிலும்) ஒளி — ஞானம் — தோன்றும்போது, சத்துவம் வளர்ந்துள்ளது என்று அறிய…
- 14.12லோப⁴ஃ ப்ரவ்ருத்திராரம்ப⁴ஃ கர்மணாமஶமஃ ஸ்ப்ருஹாபரதர்களில் சிறந்தவனே, ரஜஸ் வளரும்போது பேராசை, அமைதியற்ற முனைப்பு, செயல்களைத் தொடங்குதல், அமைதியின்மை, ஏக்கம் — இவை…
- 14.13அப்ரகாஶோ’ப்ரவ்ருத்திஶ்ச ப்ரமாதோ³ மோஹ ஏவ சகுருநந்தனா, தமஸ் வளரும்போது ஒளியின்மை (இருள்), செயலின்மை (மந்தம்), கவனக்குறைவு, மோகம் — இவை தோன்றுகின்றன.
- 14.14யதா³ ஸத்த்வே ப்ரவ்ருத்³தே⁴ து ப்ரலயம் யாதி தே³ஹப்⁴ருத்சத்துவம் வளர்ந்திருக்கும்போது உடல் தாங்கியவன் மரணத்தை அடைந்தால், அவன் உத்தம (தத்துவ) ஞானிகளின் தூய உலகங்களை அடைகிறான்.
- 14.15ரஜஸி ப்ரலயம் க³த்வா கர்மஸங்கி³ஷு ஜாயதேரஜஸில் மரணமடைந்தவன் செயலில் பற்றுள்ளவர்களிடையே பிறக்கிறான்; அவ்வாறே தமஸில் இறந்தவன் மூட யோனிகளில் பிறக்கிறான்.
- 14.16கர்மணஃ ஸுக்ருதஸ்யா’’ஹுஃ ஸாத்த்விகம் நிர்மலம் ப²லம்நற்செயலின் பலன் சாத்விகமானது, தூய்மையானது எனப்படுகிறது; ரஜஸின் பலன் துக்கம், தமஸின் பலன் அஞ்ஞானம்.
- 14.17ஸத்த்வாத் ஸஞ்ஜாயதே ஜ்ஞாநம் ரஜஸோ லோப⁴ ஏவ சசத்துவத்திலிருந்து ஞானம் தோன்றுகிறது, ரஜஸிலிருந்து பேராசை; தமஸிலிருந்து கவனக்குறைவும் மோகமும், அஞ்ஞானமும் உண்டாகின்றன.
- 14.18ஊர்த்⁴வம் க³ச்ச²ந்தி ஸத்த்வஸ்தா² மத்⁴யே திஷ்ட²ந்தி ராஜஸாஃசத்துவத்தில் நிலைத்தவர்கள் மேலே செல்கிறார்கள், ரஜஸ் உடையவர்கள் நடுவில் இருக்கிறார்கள்; தாழ்ந்த குணத்தின் (தமஸின்)…
- 14.19நாந்யம் கு³ணேப்⁴யஃ கர்தாரம் யதா³ த்³ரஷ்டா’நுபஶ்யதிபார்ப்பவன் குணங்களைத் தவிர வேறு யாரையும் கர்த்தாவாகக் காணாமல், குணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டதை (ஆத்மாவை) அறியும்போது — அவன்…
- 14.20கு³ணாநேதாநதீத்ய த்ரீந் தே³ஹீ தே³ஹஸமுத்³ப⁴வாந்உடலுக்குக் காரணமான இந்த மூன்று குணங்களையும் கடந்து, தேஹி பிறப்பு, இறப்பு, முதுமை, துக்கம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டு…
- 14.21கைர்லிங்கை³ஸ்த்ரீந் கு³ணாநேதாநதீதோ ப⁴வதி ப்ரபோ⁴அர்ஜுனன் கூறினார்: "பிரபுவே, இந்த மூன்று குணங்களையும் கடந்தவன் எந்த அறிகுறிகளால் அறியப்படுகிறான்? அவனுடைய நடத்தை…
- 14.22ப்ரகாஶம் ச ப்ரவ்ருத்திம் ச மோஹமேவ ச பாண்ட³வஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: "பாண்டவா, ஒளி, முனைப்பு, மோகம் ஆகியவை வரும்போது அவற்றை வெறுக்காமலும், அவை போகும்போது அவற்றை…
- 14.23உதா³ஸீநவதா³ஸீநோ கு³ணைர்யோ ந விசால்யதே— உதாசீனனைப் போல (நடுநிலையாளனைப் போல) நின்று குணங்களால் கலங்காதவன்; 'குணங்களே (தம்) செயலைச் செய்கின்றன' — என்று அறிந்து…
- 14.24ஸமது³ஃக²ஸுக²ஃ ஸ்வஸ்த²ஃ ஸமலோஷ்டாஶ்மகாஞ்சநஃ— சுக-துக்கங்களில் சமமானவன், ஸ்வஸ்தன் (தன்னில் நிலைத்தவன்), மண்ணாங்கட்டி, கல், பொன் ஆகியவற்றைச் சமமாகக் காண்பவன்…
- 14.25மாநாபமாநயோஸ்துல்யஸ்துல்யோ மித்ராரிபக்ஷயோஃ— மானம்-அவமானம் ஆகியவற்றில் ஒன்றுபோல் இருப்பவன், நண்பன், பகைவன் ஆகியோரின் தரப்பில் ஒன்றுபோல் இருப்பவன், எல்லா (சுயநல)…
- 14.26மாம் ச யோ’வ்யபி⁴சாரேண ப⁴க்தியோகே³ந ஸேவதேஅவ்யபிசாரி (வழிதவறாத) பக்தி-யோகத்தால் எனக்குச் சேவை செய்பவன், இந்தக் குணங்களை நன்றாகக் கடந்து பிரம்ம-நிலைக்குத்…
- 14.27ப்³ரஹ்மணோ ஹி ப்ரதிஷ்டா²’ஹமம்ருதஸ்யாவ்யயஸ்ய சஏனெனில் அழிவற்ற, அமிர்தமான பிரம்மத்துக்கும், நிலையான தர்மத்துக்கும், ஐகாந்திகமான (முழுமையான) சுகத்துக்கும் ஆதாரம் நானே.