பகவத் கீதை · Purushottama Yogaஅத்தியாயம் 15, ஸ்லோகம் 12 (15.12)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
யதா³தி³த்யக³தம் தேஜோ ஜக³த்³ பா⁴ஸயதே’கி²லம்
யச்சந்த்³ரமஸி யச்சாக்³நௌ தத் தேஜோ வித்³தி⁴ மாமகம்
॥ 15.12 ॥
yadādityagataṃ tejo jagad bhāsayate'khilam
yaccandramasi yaccāgnau tat tejo viddhi māmakam
மொழிபெயர்ப்பு
"சூரியனில் இருந்துகொண்டு முழு உலகையும் ஒளிரச் செய்யும் ஒளி, சந்திரனில் இருக்கும் ஒளி, நெருப்பில் இருக்கும் ஒளி — அந்த ஒளியை என்னுடையது என்று அறி."
விளக்கம்
சங்கராச்சாரியார். tat jyotiḥ; sattvādhikyāt āvistaratvopapatteḥ — சத்வம் மிகுந்திருப்பதால் அங்கே ஒளி அதிகமாக வெளிப்படுகிறது; na tu tatraiva tat adhikam iti — அங்கே மட்டும் அது அதிகமாக இருக்கிறது என்பது அல்ல. கண்ணாடி உவமை: முகம் எல்லா இடத்திலும் ஒன்றே, ஆனால் தெளிவான கண்ணாடியில் தெளிவாகத் தெரிகிறது.
ஆசார்ய ராமானுஜர். tat madīyaṃ tejaḥ taiḥ taiḥ ārādhitena mayā tebhyo datta — அவரவரால் வழிபடப்பட்ட என்னால் அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட ஒளி.
AI-assisted draft translation — under review.