பகவத் கீதை · Purushottama Yogaஅத்தியாயம் 15, ஸ்லோகம் 7 (15.7)

சங்கராச்சாரியார் — அம்சம் "போன்றது". mamaiva paramātmanaḥ nārāyaṇasya aṃśaḥ bhāgaḥ avayavaḥ ekadeśaḥ iti anarthāntaram — அம்சம், பாகம், ஏகதேசம் — ஒரே பொருள்; உவமை: yathā jalasūryakaḥ sūryāṃśaḥ jalanimittāpāye sūryam eva gatvā na nivartate — நீரில் தெரியும் சூரியனின் பிம்பம், நீர் நீங்கியதும் சூரியனிலேயே சேர்வது போல; yathā ghaṭādyupādhiparicchinno ghaṭādyākāśaḥ ākāśāṃśaḥ — குடத்தினுள் உள்ள ஆகாசம் ஆகாசத்தின் அம்சம் போல.

ஆசார்ய ராமானுஜர் — உண்மையான அம்சம். sanātano mama aṃśa eva san kaścid anādikarmarūpāvidyāveṣṭanatirohitasvarūpo jīvabhūto — என் நித்தியமான அம்சமாக இருந்தும், அநாதியான கர்மம் என்ற அவித்யையால் மூடப்பட்ட ஜீவன்; kaścit ca … asyā avidyāyāḥ … — வேறு சிலர் (முக்தர்கள்) இந்த அவித்யையிலிருந்து விடுபடுகிறார்கள்.

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. ஒரு சந்தேகத்தை எழுப்புகிறார்: ஆழ்ந்த உறக்கத்திலும் பிரளயத்திலும் அனைத்தும் பகவானில் ஒடுங்குகின்றன, அப்படியானால் சம்சாரி யார்? பதில்: mamaivāṃśo yo 'yam avidyayā jīvabhūtaḥ — என் அம்சம், அவித்யையால் ஜீவனானது; உறக்கத்துக்குப் பிறகு punar jīvaloke … ākarṣati — புலன்களை மீண்டும் இழுத்துக்கொள்கிறது.

மதுசூதன சரஸ்வதி. அதே கேள்வியை வாதத்துடன்: sarve kṣayāntā nicayāḥ patanāntāḥ samucchrayāḥ, saṃyogā viprayogāntā maraṇāntaṃ hi jīvitam — ஒவ்வொரு சேமிப்பின் முடிவும் அழிவு, ஒவ்வோர் உயர்வின் முடிவும் வீழ்ச்சி, ஒவ்வொரு சேர்க்கையின் முடிவும் பிரிவு, வாழ்வின் முடிவு மரணம் — அப்படியிருக்க "திரும்பாமை" எப்படி? பதில், ஆன்மாவை அடைவதற்கும் மற்றவற்றை அடைவதற்கும் உள்ள வேறுபாட்டில் இருக்கிறது.