பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 21 (2.21)

இரண்டு செயல்கள் — கொல்லுதல், கொல்லச் செய்தல். அர்ஜுனனுக்குத் தான் கொல்வது மட்டும் துக்கமல்ல; அவன் படைத்தலைவர்களில் ஒருவன் — அவன் கட்டளைப்படி மற்றவர்களும் கொல்வார்கள். ஆகவே கிருஷ்ணன் இரண்டையும் சொல்கிறார்: hanti (தானே கொல்லுதல்), ghātayati (பிறரைக் கொண்டு கொல்லச் செய்தல்).

கேள்வியின் முறை — "katham". இங்கே "எப்படி" என்பது உண்மையான கேள்வி அல்ல, ஆக்ஷேபம் (மறுப்பு) என்கிறார் சங்கராசாரியார்: "எப்படிக் கொல்வான்? — எந்த விதத்திலும் இல்லை."

மரபுகளுக்கு இடையிலான பெரிய வேறுபாடு — இந்த ஸ்லோகத்தின் முடிவு என்ன?

• அத்வைதம் (சங்கரர்): சங்கராசாரியாரின்படி இந்தப் பகுதியின் முக்கிய நோக்கம் — viduṣaḥ sarva-karma-pratiṣedhaḥ — ஆத்ம ஞானிக்கு எல்லாக் கர்மங்களும் மறுக்கப்படுதல். "கொல்லுதல்" ஓர் எடுத்துக்காட்டு மட்டுமே. ஆத்மா செயலற்றது என்பதால், அதை அறிந்தவன் எந்தக் கர்மத்திற்கும் கர்த்தா ஆவதில்லை; ஆகவே ஞானி சன்னியாசத்திற்கு (கர்மத் துறவுக்கு) தகுதியானவன். (இன்னும் ஞானியாகாத) அர்ஜுனனுக்கு கர்ம யோக உபதேசம் பின்னர் (2.39 முதல்) வருகிறது.
• விசிஷ்டாத்வைதம் (ராமானுஜர்): ஆத்மாவின் நித்தியத்தை அறிந்தவன் "நான் இவர்களைக் கொல்கிறேன்" என்று துயரப்படுவதில்லை என்கிறார் ராமானுஜர் — இந்தத் துயரம் ஆத்மாவின் உண்மையான இயல்பைப் பற்றிய அறியாமையால் வருவது. போரில் உடலிலிருந்து பிரிவு நிகழ்கிறது, ஆனால் தர்ம யுத்தத்தில் உடலைத் துறப்பவர்களுக்கு சாஸ்திரப்படி மேலான உடல் கிடைக்கிறது (2.22-இல்) — ஆகவே துயரத்திற்குக் காரணம் இல்லை என்று ராமானுஜர் சேர்க்கிறார். அதாவது, ராமானுஜருக்கு முடிவு கர்மத் துறவு அல்ல, துயரத் துறவும் சரியான மனப்பான்மையுடன் கடமையும் ஆகும்.

இந்த வேறுபாடு கீதை விளக்கத்தின் ஒரு மையக் கேள்வி — "ஞானத்திற்குப் பின் கர்மம் இருக்கிறதா இல்லையா?"