பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 30 (2.30)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
தே³ஹீ நித்யமவத்⁴யோ’யம் தே³ஹே ஸர்வஸ்ய பா⁴ரத
தஸ்மாத் ஸர்வாணி பூ⁴தாநி ந த்வம் ஶோசிதுமர்ஹஸி
॥ 2.30 ॥
dehī nityamavadhyo'yaṃ dehe sarvasya bhārata
tasmāt sarvāṇi bhūtāni na tvaṃ śocitumarhasi
மொழிபெயர்ப்பு
"பாரதா! எல்லோருடைய உடலிலும் உறையும் இந்தத் தேகி (ஆத்மா) எப்போதும் கொல்லப்பட முடியாதவன். ஆகவே எந்த உயிருக்காகவும் நீ துயரப்படுவது பொருத்தமல்ல."
விளக்கம்
இந்தப் பகுதியின் சாரம். 2.11 முதல் 2.30 வரை கிருஷ்ணன் பல விதங்களில் ஒரே விஷயத்தைச் சொன்னார்: ஆத்மா நித்தியமானது, அழிவற்றது, பிறப்பு-இறப்புக்கு அப்பாற்பட்டது, ஆயுதம்-நெருப்பு-நீர்-காற்று இதைத் தொடுவதில்லை. இங்கே அனைத்தும் ஒரே வாக்கியத்தில்: dehī nityam avadhyo 'yam — "ஆத்மா எப்போதும் கொல்லப்பட முடியாதது".
"Sarvasya" — எல்லோருடைய உடலிலும். சங்கராசாரியார்: எங்கும் நிறைந்திருப்பதால், அசையாதவை முதலிய எல்லா உயிர்களின் உடலிலும் இருந்தும், உடல் கொல்லப்படும்போது இந்தத் தேகி கொல்லப்படுவதில்லை. ஆகவே பீஷ்மர் முதலிய எல்லா உயிர்களுக்காகவும் துயரப்படுவது பொருத்தமல்ல.
துயரத்தின் இறுதி மறுப்பு — அடுத்த பாதையும். சங்கராசாரியார் சொல்கிறார்: இங்கே பரமார்த்தத் தத்துவத்தின் நோக்கில் துயரமோ மோகமோ சாத்தியமில்லை — என்று சொல்லப்பட்டது. ஆனால் பரமார்த்த நோக்கில் மட்டுமல்ல… — அடுத்த ஸ்லோகத்தில் ஸ்வதர்மத்தின் நோக்கிலும் அதே முடிவு தரப்படுகிறது. அதாவது, கிருஷ்ணன் இப்போது வாதத்தின் இரண்டாவது நிலையைத் திறக்கிறார்.
AI-assisted draft translation — under review.