பகவத் கீதை · Karma Yogaஅத்தியாயம் 3, ஸ்லோகம் 20 (3.20)

ஜனகரின் உதாரணம். ஜனக மன்னர் பாரம்பரியமாக ஞானியான ராஜரிஷியாகக் கருதப்படுகிறார் — ராஜ்யத்தை ஆண்டுகொண்டே பிரம்ம ஞானத்தில் நிலைபெற்றிருந்தவர் (உபநிஷதங்களிலும் மகாபாரதக் கதைகளிலும் அவரைப் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன).

சங்கராசாரியர் — இரண்டு வாய்ப்புகள். (1) ஜனகர் முதலியோருக்கு samyag-darśana (முழு ஞானம்) கிடைத்திருந்தால், அவர்கள் prārabdha-karma (ஏற்கனவே தொடங்கிவிட்ட கர்மங்களின் வேகம்) காரணமாக, loka-saṅgraha வுக்காக, சந்நியாசம் ஏற்காமல் கர்மம் செய்துகொண்டே சித்தி அடைந்தனர். (2) அவர்களுக்கு முழு ஞானம் கிடைக்கவில்லை என்றால், கர்மத்தால் sattva-śuddhi யும் படிப்படியாகச் சித்தியும் அடைந்தனர். அர்ஜுனனுக்கு: ஞானிக்குக் கர்மம் அவசியமில்லை என்று நீ நினைத்தாலும், tathāpi — அப்போதும், prārabdha-karmāyattaḥ — நீ (க்ஷத்திரியனாக) ஏற்கனவே தொடங்கிவிட்ட கர்மங்களுக்கு உட்பட்டவன்; லோக சங்கிரகத்தைக் கருதி நீ கர்மம் செய்ய வேண்டும்.

ஆசார்ய ராமானுஜர் — ஞானிகளில் முன்னோடிகளும் கர்ம யோகத்தால். Janakādayo rājarṣayo jñāninām agresarāḥ karma-yogena eva saṃsiddhim āsthitāḥ ātmānaṃ prāptavantaḥ — ஞானிகளில் முன்னோடிகளான ஜனகர் முதலிய ராஜரிஷிகள் கர்ம யோகத்தாலேயே ஆத்மாவை அடைந்தனர். ராமானுஜர் இங்கே இந்தப் பகுதியின் வரிசையையும் காட்டுகிறார்: முதலில், ஞான யோகத்திற்குத் தகுதியில்லாதவர்களுக்குக் கர்ம யோகம் என்று சொல்லப்பட்டது; பிறகு, ஞான யோகத்திற்குத் தகுதியுள்ளவனுக்கும் கர்ம யோகமே சிறந்தது என்று சொல்லப்பட்டது; இப்போது, śiṣṭa (முன்மாதிரியாகக் கருதப்படும்) மனிதன் எந்நிலையிலும் கர்ம யோகத்தையே செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லப்படுகிறது.