பகவத் கீதை · Jnana Karma Sannyasa Yogaஅத்தியாயம் 4, ஸ்லோகம் 24 (4.24)

யக்ஞத்தின் ஐந்து அங்கங்கள் — எல்லாம் பிரம்மம். அர்ப்பணத்தின் சாதனம் (கரண்டி), ஹவிஸ் (ஆஹுதி), அக்னி, செய்பவன், செயல் — பலனும் (சென்றடையும் இடமும்) கூட.

சங்கராசாரியர் — எல்லாம் பிரம்மமே. Brahma arpaṇaṃ yena karaṇena brahmavit haviḥ agnau arpayati tat brahmaiva iti paśyati — பிரம்ம ஞானி எந்தச் சாதனத்தால் அக்னியில் ஹவிஸை அர்ப்பணிக்கிறானோ, அதைப் பிரம்மமாகவே காண்கிறான்; tasya ātma-vyatirekeṇa abhāvaṃ paśyati yathā śuktikāyāṃ rajatābhāvaṃ paśyati — சிப்பியில் வெள்ளி இல்லாததைக் காண்பது போல, ஆத்மாவிலிருந்து வேறாக அது இல்லை என்று காண்கிறான். Evaṃ loka-saṅgrahaṃ cikīrṣuṇāpi kriyamāṇaṃ karma paramārthataḥ akarma brahma-buddhy-upamṛditatvāt — இவ்வாறு லோக சங்கிரகத்திற்காகச் செய்யப்படும் கர்மமும் பரமார்த்தத்தில் அகர்மமே, ஏனெனில் பிரம்ம புத்தி அதை அழித்துவிட்டது. Brahmaiva idaṃ sarvam iti abhijānataḥ viduṣaḥ karmābhāvaḥ — "இவை எல்லாம் பிரம்மமே" என்று அறிபவனுக்குக் கர்மம் இல்லை.

ஆசார்ய ராமானுஜர் — எல்லாக் கர்மங்களும் பிரம்மாத்மகம். Arpyate anena iti arpaṇaṃ srug-ādi — அர்ப்பணம் = கரண்டி முதலியன; tad brahma-kāryatvād brahma — பிரம்மத்தின் காரியமாக இருப்பதால் பிரம்மம். ஹவிஸ், அக்னி, செய்பவன் — எல்லாம் brahma-bhūta. Sarvaṃ karma brahmātmakatvād brahmamayam iti yaḥ samādhatte sa brahma-karma-samādhiḥ — முழுக் கர்மத்தையும் பிரம்மாத்மகமாக இருப்பதால் பிரம்மமயமாகக் காண்பவன். அவனுக்கு brahmātmakatayā brahma-bhūtam ātma-svarūpaṃ gantavyam — பிரம்மாத்மகமாக இருப்பதால் பிரம்ம வடிவான ஆத்ம சொரூபம் அடையப்படுகிறது. முடிவு: mumukṣūṇāṃ kriyamāṇaṃ karma para-brahmātmakam eva ity anusandhāna-yuktatayā jñānākāraṃ sākṣād ātmāvalokana-sādhanam, na jñāna-niṣṭhā-vyavadhānena — முமுக்ஷுக்களின் கர்மம், பரப்பிரம்மாத்மகமாகக் காணப்படுவதால், ஞான வடிவமாகவும் நேரடியாக ஆத்ம தரிசனத்தின் சாதனமாகவும் இருக்கிறது — இடையில் ஞான நிஷ்டை வராமலேயே.