பகவத் கீதை · Jnana Karma Sannyasa Yogaஅத்தியாயம் 4, ஸ்லோகம் 31 (4.31)

இரண்டு விஷயங்கள் — பலனும் எச்சரிக்கையும். (1) யக்ஞத்தின் மிச்சத்தை உண்பது → பிரம்மம்; (2) nāyaṃ loko 'sty ayajñasya — யக்ஞம் இல்லாதவனுக்கு இந்த உலகமும் இல்லை.

சங்கராசாரியர்: yathoktān yajñān kṛtvā tac-chiṣṭena kālena yathā-vidhi coditam annam amṛtākhyaṃ bhuñjate — சொல்லப்பட்ட யக்ஞங்களைச் செய்து, மீதமுள்ள நேரத்தில், விதிப்படி — அமிர்தம் எனப்படும் — அன்னத்தை உண்கிறார்கள்; mumukṣavaś cet kālātikramāpekṣayā — முமுக்ஷுக்களானால் (படிப்படியாக, காலப்போக்கில்) சநாதன பிரம்மத்தை அடைகிறார்கள். Na ayaṃ lokaḥ sarva-prāṇi-sādhāraṇo 'pi asti … ayajñasya — இந்த யக்ஞங்களில் ஒன்றுகூட இல்லாதவனுக்கு, எல்லா உயிர்களுக்கும் பொதுவான இந்த உலகமே இல்லை; பிறகு தனிச் சிறப்பான சாதனங்களால் கிடைக்கும் மற்ற உலகம் எங்கே?

ஆசார்ய ராமானுஜர்: yajña-śiṣṭāmṛtena śarīra-dhāraṇaṃ kurvanta eva karma-yoge vyāpṛtāḥ — யக்ஞத்தின் மிச்சமான அமிர்தத்தால் உடலைப் பேணிக்கொண்டு கர்ம யோகத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் சநாதன பிரம்மத்தை அடைகிறார்கள். Ayajñasya … na ayaṃ lokaḥ — மகா யக்ஞம் முதலிய நித்தியக் கர்மங்கள் இல்லாதவனுக்கு prākṛta-loka-sambandhi dharmārtha-kāmākhyaḥ puruṣārthaḥ na sidhyati — இந்த உலகம், அதாவது தர்மம், அர்த்தம், காமம் என்ற புருஷார்த்தமும் கைகூடுவதில்லை — kutaḥ itaḥ anyaḥ mokṣākhyaḥ — பிறகு மோட்சம் எப்படி?