பகவத் கீதை · Jnana Karma Sannyasa Yogaஅத்தியாயம் 4, ஸ்லோகம் 34 (4.34)

கற்பதற்கான மூன்று சாவிகள்.

1. Praṇipāta — சங்கராசாரியர்: prakarṣeṇa nīcaiḥ patanaṃ praṇipātaḥ dīrgha-namaskāraḥ — தண்டனிட்டு வணங்குதல்; பாவம் — அகங்காரத்தை விட்ட பணிவு.
2. Paripraśna — சங்கராசாரியர்: kathaṃ bandhaḥ, kathaṃ mokṣaḥ, kā vidyā kā cāvidyā — "பந்தம் எப்படி? மோட்சம் எப்படி? வித்யை எது, அவித்யை எது?" — இத்தகைய ஆழமான, உண்மையான கேள்விகள்.
3. Sevā — guru-śuśrūṣā — குருவுக்குச் சேவை.

"Jñāninas tattva-darśinaḥ" — இரண்டு அடைமொழிகள் ஏன்? சங்கராசாரியர்: jñānavanto 'pi kecit yathāvat tattva-darśana-śīlāḥ apare na — ஞானம் உள்ளவர்களிலும் சிலர் மட்டுமே தத்துவத்தை உள்ளபடி காண்பவர்கள், எல்லோரும் அல்ல; ye samyag-darśinaḥ tair upadiṣṭaṃ jñānaṃ kārya-kṣamaṃ bhavati netarat — சம்யக் தரிசனம் உள்ளவர்கள் தரும் ஞானமே பயன் தருவது (பலனுள்ளது), மற்றவர்களுடையது அல்ல.

ஆசார்ய ராமானுஜர்: tad ātma-viṣayaṃ jñānam — 2.17 முதல் 2.39 வரை நான் சொன்ன அந்த ஆத்மாவைப் பற்றிய ஞானம்; mad-ukta-karmaṇi vartamānaḥ tvaṃ vipākānuguṇaṃ kāle — நான் சொன்ன கர்மத்தில் ஈடுபட்டிருந்துகொண்டே, தகுந்த நேரத்தில், நீ பக்குவமடையும்போது, praṇipāta-paripraśna-sevābhiḥ viśadākāraṃ jñānibhyo viddhi — இவற்றின் மூலம் ஞானிகளிடமிருந்து அதைத் தெளிவாக அறிந்துகொள். Sākṣāt-kṛtātma-svarūpāḥ tu jñāninaḥ … tava āśayam ālakṣya — ஆத்மாவை நேரடியாக உணர்ந்த ஞானிகள், உன் நோக்கத்தைக் கண்டு, உபதேசிப்பார்கள்.