பகவத் கீதை · Karma Sannyasa Yogaஅத்தியாயம் 5, ஸ்லோகம் 14 (5.14)

சங்கராசாரியர் — பிரபு = ஆத்மா, ஸ்வபாவம் = மாயை. Na kartṛtvaṃ svataḥ "kuru" iti — ஆத்மா யாரிடமும் "செய்" என்று சொல்லிக் கர்த்தா தன்மையைப் படைப்பதில்லை; ratha-ghaṭa-prāsādādīni (தேர், குடம், மாளிகை போன்ற) செயல்களையும் அல்ல; அவற்றின் பலனுடன் இணைப்பையும் அல்ல. அப்படியானால் யார் செய்கிறார்கள்? Svabhāvas tu svo bhāvaḥ svabhāvaḥ avidyā-lakṣaṇā prakṛtiḥ māyā pravartate — ஸ்வபாவம், அதாவது அவித்யை வடிவான பிரகிருதி, மாயை, இயங்குகிறது — பின்னால் சொல்லப்போகும் daivī hi (7.14). சங்கரரின் முடிவு: paramārthatas tu — பரமார்த்தத்தில் ஆத்மா கர்த்தா அல்ல.

ஆசாரிய ராமானுஜர் — ஸ்வபாவம் = தொடக்கமில்லாத வாசனை. Ayaṃ prabhuḥ akarma-vaśyaḥ svābhāvika-svarūpeṇa avasthita ātmā — பிரபு, அதாவது கர்மத்துக்கு அடிபணியாத, தன் இயல்பான வடிவில் நிலைத்த ஆத்மா — தேவர், விலங்கு, மனிதர் முதலியோரின் கர்த்தா தன்மையைப் படைப்பதில்லை. Svabhāvaḥ prakṛti-vāsanā — தொடக்கமில்லாத காலம் முதல் தொடர்ந்து வரும் பழைய கர்மங்களால் உண்டான பிரகிருதித் தொடர்பும், "நான் தேவன் / மனிதன்" என்ற அபிமானத்தால் உண்டான வாசனையுமே இவற்றையெல்லாம் இயக்குகின்றன; na svarūpa-prayuktam — ஸ்வரூபத்தால் அல்ல.

வேறுபாடு: சங்கரருக்கு ஸ்வபாவம் = மாயை (அவித்யை), கர்த்தா அல்லாமை பரமார்த்த உண்மை; ராமானுஜருக்கு ஸ்வபாவம் = கர்ம வாசனை, ஆத்மாவின் ஸ்வரூபம் உண்மையானது, இப்போது பிரகிருதியால் கட்டுண்டிருக்கிறது, அவ்வளவே.