భగవద్గీత · Karma Sannyasa Yogaఅధ్యాయం 5, శ్లోకం 14 (5.14)

శంకరాచార్యులు — ప్రభువు = ఆత్మ, స్వభావం = మాయ. Na kartṛtvaṃ svataḥ "kuru" iti — ఆత్మ ఎవరికీ "చెయ్యి" అని చెప్పి కర్తృత్వాన్ని సృష్టించదు; ratha-ghaṭa-prāsādādīni (రథం, కుండ, మేడ వంటి) కర్మలనూ సృష్టించదు; వాటి ఫలంతో సంయోగాన్నీ సృష్టించదు. మరి ఎవరు చేస్తారు? Svabhāvas tu svo bhāvaḥ svabhāvaḥ avidyā-lakṣaṇā prakṛtiḥ māyā pravartate — స్వభావం, అంటే అవిద్యారూపమైన ప్రకృతి, మాయ, నడుస్తుంది — daivī hi (7.14) అని తరువాత చెప్పబోయేది. శంకరుల నిష్కర్ష: paramārthatas tu — పరమార్థంలో ఆత్మ అకర్త.

ఆచార్య రామానుజులు — స్వభావం = అనాది వాసన. Ayaṃ prabhuḥ akarma-vaśyaḥ svābhāvika-svarūpeṇa avasthita ātmā — ప్రభువు అంటే కర్మకు వశం కాని, తన స్వాభావిక రూపంలో ఉన్న ఆత్మ — దేవ, పశు, మనుష్యాదుల కర్తృత్వాన్ని సృష్టించదు. Svabhāvaḥ prakṛti-vāsanā — అనాది కాలం నుండి వస్తున్న పాత కర్మల వల్ల ఏర్పడిన ప్రకృతి సంయోగం, "నేను దేవుడను / మనిషిని" అనే అభిమానం వల్ల ఏర్పడిన వాసన ఇదంతా నడిపిస్తుంది; na svarūpa-prayuktam — స్వరూపం వల్ల కాదు.

భేదం: శంకరులకు స్వభావం = మాయ (అవిద్య), అకర్తృత్వం పారమార్థిక సత్యం; రామానుజులకు స్వభావం = కర్మవాసన, ఆత్మ స్వరూపం వాస్తవమైనది, కేవలం ఇప్పుడు ప్రకృతితో బంధించబడి ఉంది.