அத்தியாயம் 5கர்மஸந்ந்யாஸயோக³ஃKarma Sannyasa Yoga

அர்ஜுனனின் கேள்வியும் பதிலும் (5.1–5.6). அர்ஜுனன் கேட்கிறான் — நீங்கள் கர்ம சந்நியாசத்தையும் புகழ்கிறீர்கள், யோகத்தையும் புகழ்கிறீர்கள்; இவ்விரண்டில் உறுதியாக எது சிறந்ததோ, அந்த ஒன்றைச் சொல்லுங்கள் (5.1). கிருஷ்ணர்: இரண்டுமே நன்மை தருபவை, ஆனால் கர்ம சந்நியாசத்தைவிட கர்ம யோகம் சிறந்தது (5.2). வெறுப்பதும் இல்லை, விரும்புவதும் இல்லை என்பவனே நித்ய சந்நியாசி (5.3). சாங்க்யமும் யோகமும் வேறு வேறு என்று சிறுபிள்ளைகள் சொல்வார்கள், அறிஞர்கள் அல்லர் (5.4–5.5). யோகம் இல்லாமல் சந்நியாசம் கடினம்; யோகத்தில் இணைந்த முனிவன் விரைவில் பிரம்மத்தை அடைகிறான் (5.6).

செயல் செய்தும் ஒட்டாமல் (5.7–5.13). யோகத்தில் இணைந்தவன், தூய்மையான உள்ளம் உடையவன், எல்லா உயிர்களின் ஆத்மாவையும் தன் ஆத்மாவாக அறிந்தவன் செயல் செய்தாலும் ஒட்டிக்கொள்வதில்லை (5.7). உண்மையை அறிந்தவன் — "நான் எதுவும் செய்வதில்லை" — பார்க்கும்போதும், கேட்கும்போதும், மூச்சு விடும்போதும், புலன்கள் தம் விஷயங்களில் இயங்குகின்றன (5.8–5.9). பிரம்மத்தில் அர்ப்பணித்த செயல் தாமரை இலை போல (5.10); யோகி ஆத்ம சுத்திக்காக (5.11); இணைந்தவன் நிலையான சாந்தியை அடைகிறான், இணையாதவன் ஆசையால் கட்டுப்படுகிறான் (5.12). மனத்தால் எல்லாச் செயல்களையும் துறந்து, உடல் தாங்கியவன் ஒன்பது வாசல் நகரத்தில் சுகமாக வாழ்கிறான் (5.13).

கர்த்தாவாக இருத்தலும் அறியாமையும் (5.14–5.17). பிரபு கர்த்தா என்ற தன்மையையோ, செயலையோ, பலனுடன் இணைப்பையோ படைப்பதில்லை — ஸ்வபாவமே இயக்குகிறது (5.14); விபு யாருடைய பாவ-புண்ணியத்தையும் ஏற்பதில்லை; ஞானம் அஞ்ஞானத்தால் மூடப்பட்டிருக்கிறது (5.15); யாருடைய அஞ்ஞானம் அழிந்ததோ, அவர்களுடைய ஞானம் சூரியனைப் போலப் பரம்பொருளைக் காட்டுகிறது (5.16); அதில் புத்தி, அதுவே ஆத்மா, அதில் நிஷ்டை, அதுவே புகலிடம் — மீண்டும் திரும்பாத நிலை (5.17).

சமதர்சனம் (5.18–5.20). கல்வியும் பணிவும் உடைய அந்தணன், பசு, யானை, நாய், ச்வபாகன் — அனைவரிடமும் அறிஞர்கள் சமமாகக் காண்கிறார்கள் (5.18); யாருடைய மனம் சமநிலையில் உள்ளதோ, அவர்கள் இங்கேயே உலகை வென்றார்கள் — பிரம்மம் குறையற்றது, சமமானது (5.19); பிரியம்-அப்பிரியத்தில் நிலையான பிரம்மஞானி (5.20).

உள்ளே உள்ள சுகம் (5.21–5.26). வெளிப் புலன் தொடர்புகளில் பற்றில்லாதவன் உள்ளே அழியாத சுகத்தை அடைகிறான் (5.21); தொடர்பால் பிறக்கும் இன்பங்கள் துன்பத்தின் பிறப்பிடம், தொடக்கமும் முடிவும் உள்ளவை (5.22); இறக்கும்வரை காம-குரோதத்தின் வேகத்தைத் தாங்குபவன் யோகி, சுகமானவன் (5.23); உள்ளே சுகம், உள்ளே களிப்பு, உள்ளே ஒளி — பிரம்ம நிர்வாணம் (5.24); எல்லா உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்ட ரிஷிகள் (5.25); காம-குரோதத்திலிருந்து விடுபட்ட யதிகளுக்குப் பிரம்ம நிர்வாணம் எல்லாப் பக்கமும் (5.26).

தியானத்தின் சூத்திரமும் முடிவும் (5.27–5.29). விஷயங்களை வெளியே நிறுத்தி, பார்வை புருவங்களின் நடுவே, பிராணன்-அபானன் சமமாக — ஆசை, அச்சம், கோபத்திலிருந்து விடுபட்ட முனிவன் என்றும் விடுதலை பெற்றவன் (5.27–5.28). என்னை யக்ஞம்-தவத்தின் அனுபவிப்பவனாக, எல்லா உலகங்களின் மகேஸ்வரனாக, எல்லா உயிர்களின் நண்பனாக அறிந்து சாந்தி (5.29).