பகவத் கீதை · Karma Sannyasa Yogaஅத்தியாயம் 5, ஸ்லோகம் 16 (5.16)

சங்கராசாரியர் — ஞானம் பரம தத்துவத்தைக் காட்டுகிறது. Yeṣāṃ jantūnāṃ viveka-jñānena ātma-viṣayeṇa nāśitam — எந்த ஜீவர்களுடைய அஞ்ஞானம் ஆத்மாவைப் பற்றிய விவேக ஞானத்தால் அழிந்ததோ; yathā ādityaḥ samastaṃ rūpa-jātam avabhāsayati tadvat jñānaṃ jñeyaṃ vastu sarvaṃ prakāśayati tat paraṃ paramārtha-tattvam — சூரியன் எல்லா உருவங்களையும் காட்டுவதுபோல, ஞானம் அந்தப் பரமார்த்தத் தத்துவத்தை ஒளிரச் செய்கிறது. இங்கே "tat param" — அறியப்பட வேண்டிய பரம உண்மை.

ஆசாரிய ராமானுஜர் — ஆத்மாவின் இயல்பான ஞானம் மலர்கிறது. Teṣāṃ tat svābhāvikaṃ paraṃ jñānaṃ aparimitam asaṃkucitam ādityavat sarvaṃ yathāvasthitaṃ prakāśayati — அவர்களுடைய சொந்த இயல்பான, அளவற்ற, சுருங்காத பரம ஞானம் சூரியனைப் போல எல்லாவற்றையும் உள்ளது உள்ளபடி காட்டுகிறது. மேலும் இரண்டு விஷயங்கள்:

1. Teṣām iti … bahutvābhidhānād ātma-svarūpa-bahutvam — "teṣām" (அவர்களுடைய) பன்மை, ஆகவே ஆத்மாக்கள் பல — 2.12-இல் சொன்னதுபோல; na ca idaṃ bahutvam upādhi-kṛtam — இந்தப் பன்மை உபாதியால் (உடலால்) வந்தது அல்ல, ஏனெனில் விடுதலை பெற்ற ஆத்மாக்களுக்கு உபாதியே இல்லை.
2. Ādityadṛṣṭāntena ca jñātṛ-jñānayoḥ prabhā-prabhāvatoḥ iva avasthānam — சூரியனும் அதன் ஒளியும் போல அறிபவனும் (ஆத்மா) ஞானமும் தனித்தனியானவை ஆனால் இணைந்தவை; ஆகவே saṃsāra-daśāyāṃ jñānasya karmaṇā saṃkocaḥ mokṣa-daśāyāṃ vikāsaḥ — சம்சாரத்தில் ஞானம் சுருங்குகிறது, மோட்சத்தில் மலர்கிறது.

வேறுபாடு: இங்கே அத்வைதமும் விசிஷ்டாத்வைதமும் நேரடியாக மோதுகின்றன — சங்கரருக்கு ஞானம் = பிரம்மத் தத்துவத்தை உணர்தல்; ராமானுஜருக்கு ஞானம் ஆத்மாவின் தர்மம், ஆத்மாக்கள் பல. இந்நூல் இரண்டையும் சமமாக வைக்கிறது.