பகவத் கீதை · Karma Sannyasa Yogaஅத்தியாயம் 5, ஸ்லோகம் 17 (5.17)

நான்கு "tat-" (அது) சொற்களின் படிக்கட்டு. சுலோகம் நான்கு முறை "tat" என்பதை மீண்டும் சொல்கிறது — புத்தி, ஆத்மா, நிஷ்டை, புகலிடம் — தியானம் மெல்ல மெல்ல ஆழமாவதுபோல.

சங்கராசாரியர் — "tat" = பரம்பிரம்மம். Tasmin brahmaṇi gatā buddhiḥ yeṣāṃ te tad-buddhayaḥ — யாருடைய புத்தி அந்தப் பிரம்மத்தில் சென்றதோ; tad eva paraṃ brahma ātmā yeṣāṃ te tad-ātmānaḥ — அந்தப் பரம்பிரம்மமே யாருடைய ஆத்மாவோ; sarvāṇi karmāṇi saṃnyasya tasmin brahmaṇy eva avasthānaṃ yeṣāṃ te tan-niṣṭhāḥ — எல்லாச் செயல்களையும் துறந்து அந்தப் பிரம்மத்திலேயே யாருடைய நிலைப்போ; kevalātma-ratayaḥ — ஆத்மாவில் மட்டுமே மகிழ்பவர்கள். Apunarāvṛttim apunar-deha-saṃbandham — மீண்டும் உடலுடன் தொடர்பு இல்லாமை. அவர்கள் yatayaḥ — சந்நியாசிகள்.

ஆசாரிய ராமானுஜர் — "tat" = 5.16-இல் விவரிக்கப்பட்ட ஆத்ம ஸ்வரூபம். Tad-buddhayaḥ tathāvidhātma-darśanādhyavasāyāḥ — அத்தகைய ஆத்ம தரிசனத்தில் உறுதி; tad-ātmānaḥ tad-viṣaya-manasaḥ — மனம் அதிலேயே; tan-niṣṭhāḥ tad-abhyāsa-niratāḥ — அதன் பயிற்சியிலேயே ஈடுபட்டவர்கள். மேலும் apunarāvṛtti — yad-avasthād ātmanaḥ punarāvṛttiḥ na vidyate sa ātmā apunarāvṛttiḥ svena rūpeṇa avasthitaḥ — தன் ஸ்வரூபத்தில் நிலைத்த ஆத்மாவே "மீண்டும் திரும்பாத நிலை"; அதை அடைகிறார்கள்.

வேறுபாடு: சங்கரர் — கர்ம சந்நியாசத்துடன் பிரம்மத்தில் நிலைத்தல்; ராமானுஜர் — ஆத்ம ஸ்வரூபத்தின் பயிற்சி, "மீண்டும் திரும்பாமை" என்பது ஒரு நிலையில் நிலைத்த ஆத்மாவின் பெயரே.