பகவத் கீதை · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)அத்தியாயம் 6, ஸ்லோகம் 3 (6.3)

படிக்கட்டின் சித்திரம். Ārurukṣu — குதிரையிலோ மலையிலோ ஏற விரும்புபவன்; ārūḍha — ஏறிவிட்டவன். இருவரின் சாதனமும் வேறு.

சங்கராசாரியர். Ārurukṣoḥ … dhyāna-yoge avasthātum aśaktasya — இன்னும் தியான யோகத்தில் நிலைக்க முடியாதவன்; muneḥ karma-phala-saṃnyāsinaḥ — பலனைத் துறந்த முனிவன்; அவனுக்கு karma kāraṇaṃ sādhanam. ஏறிவிட்டவனுக்கு śamaḥ upaśamaḥ sarva-karmabhyo nivṛttiḥ — எல்லாச் செயல்களிலிருந்தும் ஓய்வதே சாதனம்; yāvad yāvat karmabhyaḥ uparamate tāvat tāvat … cittaṃ samādhīyate — செயல்களிலிருந்து எவ்வளவு எவ்வளவு ஓய்கிறானோ, அவ்வளவு அவ்வளவு சித்தம் ஒருமுகப்படுகிறது. சான்றாக மகாபாரதம் (சாந்தி 175.37): … tatas tataś coparamaḥ kriyābhyaḥ.

ஆசாரிய ராமானுஜர். Yogam ātmāvalokanaṃ prāptum icchoḥ mumukṣoḥ karma-yoga eva kāraṇam — ஆத்ம தரிசனம் என்ற யோகத்தை விரும்பும் முமுக்ஷுவுக்குக் கர்ம யோகமே காரணம்; yogārūḍhasya pratiṣṭhita-yogasya eva śamaḥ karma-nivṛttiḥ kāraṇam. முக்கிய முடிவு: yāvad ātmāvalokana-rūpa-mokṣa-prāptiḥ tāvat karma kāryam — ஆத்ம தரிசனம் என்ற மோட்சம் கிடைக்கும்வரை செயல் செய்ய வேண்டும்.

வேறுபாடு: இருவரும் "ஏறுவதற்குச் செயல், ஏறிய பின் śama" என்பதை ஏற்கிறார்கள். அழுத்தம் வேறு: சங்கரர் — śama = சர்வ கர்ம நிவிருத்தி (சந்நியாசத்தின் திசை); ராமானுஜர் — இலக்கு கிடைக்கும்வரை செயல் தொடர வேண்டும்.