பகவத் கீதை · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)அத்தியாயம் 6, ஸ்லோகம் 46 (6.46)

"ஞானி" யார்? இங்கே "jñānī" என்பதன் பொருள் மிக உயர்ந்த ஆத்மஞானி அல்ல — இரு ஆசாரியர்களும் இதைக் குறுகிய பொருளில் கொள்கிறார்கள்.

சங்கராசாரியர். Jñānibhyo'pi jñānam atra śāstrārtha-pāṇḍityam — இங்கே ஞானம் = சாஸ்திரப் பொருளில் புலமை; karmibhyaḥ agnihotrādi karma tadvadbhyaḥ — அக்னிஹோத்ரம் முதலிய செயல்கள் செய்பவர்களைவிட; tasmāt yogī bhava.

ஆசாரிய ராமானுஜர். Kevala-tapobhiḥ … ātma-jñāna-vyatiriktaiḥ jñānaiḥ ca … kevalaiḥ aśvamedhādibhiḥ karmabhiḥ — வெறும் தவத்தாலும், ஆத்ம ஞானத்துக்கு வேறான ஞானத்தாலும், வெறும் அசுவமேதம் முதலிய செயல்களாலும் கிடைக்கும் புருஷார்த்தம் — tebhyaḥ sarvebhyaḥ adhika-puruṣārtha-sādhanatvād yogasya — அவை அனைத்தையும்விட யோகம் அதிகப் புருஷார்த்தத்தைத் தருகிறது. பிறகு ஒரு முக்கியமான கட்டமைப்பு வாக்கியம்: tad evaṃ para-vidyāṅga-bhūtaṃ prajāpati-vākyoditaṃ pratyag-ātma-darśanam uktam, atha para-vidyāṃ prastauti — இவ்வாறு பரவித்யையின் அங்கமான பிரத்யக் ஆத்ம தரிசனம் (ஜீவாத்மாவின் தரிசனம்) சொல்லப்பட்டது; இனி பரவித்யை (பகவானைப் பற்றிய ஞானம்) தொடங்குகிறது.

ராமானுஜரின் கீதைக் கட்டமைப்பு: அத்தியாயம் 1–6 = ஆத்ம தரிசனம் (கர்ம யோகம்/ஞான யோகம்), அத்தியாயம் 7–12 = பரவித்யை (பக்தி). 6.47 இந்தப் பாலத்தின் முதல் அடி.