பகவத் கீதை · Jnana Vijnana Yogaஅத்தியாயம் 7, ஸ்லோகம் 26 (7.26)

சங்கராச்சாரியர். Māṃ tu veda na kaścana mad-bhaktaṃ mac-charaṇam ekaṃ muktvā — என்னை யாரும் அறியார் — சரணடைந்த ஒரு பக்தனைத் தவிர; mat-tattva-vedanābhāvād eva na māṃ bhajate — என் தத்துவத்தை அறியாததால்தான் மக்கள் என்னை வழிபடுவதில்லை.

ஆசாரியர் ராமானுஜர். Kāla-trayavartiṣu bhūteṣu mām evaṃvidhaṃ vāsudevaṃ sarva-samāśrayaṇīyatayā avatīrṇaṃ viditvā mām eva samāśrayam na kaścid upalabhyate (மூலப் பதிப்பு: "samāśrayam" — பெரும்பாலும் "samāśrayan") — எல்லோரும் அணுகத்தக்கவனாக அவதரித்த வாசுதேவன் என்று என்னை அறிந்து என்னையே சரணடைபவன் முக்கால உயிர்களிலும் ஒருவனும் காணப்படுவதில்லை; ato jñānī sudurlabha eva — ஆகவே ஞானி அரியவன் (7.19).