பகவத் கீதை · Akshara Brahma Yogaஅத்தியாயம் 8, ஸ்லோகம் 22 (8.22)

சங்கராச்சாரியர் — ஞான வடிவான பக்தி. Puruṣaḥ puri śayanāt pūrṇatvād vā — "புருஷன்" என்றால் (உடல் என்ற) புரத்தில் உறங்குபவன், அல்லது பூரணன்; bhaktyā labhyas tu jñāna-lakṣaṇayā ananyayā ātma-viṣayayā — ஞானத்தை அடையாளமாகக் கொண்ட, அநன்யமான, ஆத்மாவைப் பற்றிய பக்தியால்; yena … sarvaṃ idaṃ jagat tataṃ vyāptam ākāśeneva ghaṭādi — ஆகாயம் குடம் முதலியவற்றில் வியாபித்திருப்பது போல.

ஆசாரியர் ராமானுஜர் — ஞானியின் இலக்கு வேறு. 7.7, 7.13 இன் பரம புருஷன் — yasyāntaḥ-sthāni sarvāṇi bhūtāni yena ca pareṇa puruṣeṇa sarvam idaṃ tataṃ sa para-puruṣaḥ … ananyayā bhaktyā labhyaḥ — அந்தப் பரபுருஷன் அநன்ய பக்தியால் அடையத்தக்கவன் (8.14 ananya-cetāḥ satatam). மேலும்: ātma-yāthātmya-vidaḥ parama-puruṣa-niṣṭhasya ca sādhāraṇīm arcir-ādikāṃ gatim āha — ஆத்ம ஞானி (கைவல்யார்த்தி), பரம புருஷனில் நிலைத்தவன் (ஞானி) இருவருக்கும் பொதுவான அர்ச்சிராதி வழி (8.23–8.26) — சான்று சாந்தோக்யம் 5.10.1, 4.15.5.

வேறுபாடு: "பக்தி" — சங்கரர்: ஞான வடிவான பக்தி; ராமானுஜர்: அன்பு வடிவான அநன்ய பக்தி, அதன் இலக்கு கைவல்யத்திலிருந்து வேறான பரம புருஷன்.