பகவத் கீதை · Akshara Brahma Yogaஅத்தியாயம் 8, ஸ்லோகம் 7 (8.7)

சங்கராச்சாரியர். Sarveṣu kāleṣu mām anusmara yathā-śāstram, yudhya ca yuddhaṃ ca sva-dharmaṃ kuru — சாஸ்திரப்படி எப்போதும் என்னை நினை, போர் — உன் ஸ்வதர்மம் — செய்; mayi vāsudeve arpite mano-buddhī — வாசுதேவனான என்னிடம் மனமும் புத்தியும் அர்ப்பணிக்கப்பட்டு; asaṃśayaḥ na saṃśayaḥ atra vidyate.

ஆசாரியர் ராமானுஜர் — கர்மமே நினைவின் சாதனம். Sarveṣu kāleṣu āprayāṇād aharahaḥ mām anusmara — மரணம் வரை, ஒவ்வொரு நாளும், என்னை நினை; aharahaḥ anusmṛti-karaṃ yuddhādikaṃ varṇāśramānubandhi-śruti-smṛti-codita-nitya-naimittikaṃ ca karma kuru — போர் முதலியவற்றையும் நித்ய-நைமித்திக கர்மங்களையும் செய், அவை அன்றாட நினைவை எழுப்புபவை; etad-upāyena — இந்த வழியால் இறுதிக் காலத்திலும் நினைவு. பின்னர்: tadarthaṃ trayāṇām upāsana-prakāra-bhedaṃ vaktum upakramate — இனி மூன்று சாதகர்களின் உபாசனை முறைகள்.

வேறுபாடு (நுட்பமானது): சங்கரர் — நினைவும் ஸ்வதர்மமும் சேர்ந்து; ராமானுஜர் — கர்மமே நினைவை வளர்க்கும் சாதனம்.