பகவத் கீதை · Raja Vidya Raja Guhya Yogaஅத்தியாயம் 9, ஸ்லோகம் 12 (9.12)

சங்கராச்சாரியர் — கொடுமையின் அடையாளம். Moghāśāḥ vṛthā āśāḥ; mogha-karmāṇaḥ … agnihotrādīni … bhagavat-paribhavāt … niṣphalāni — அவர்களுடைய அக்னிஹோத்ரம் முதலிய கர்மங்களும், பகவானை இகழ்வதால், பலனற்றவை; rākṣasīṃ … āsurīm … mohinīṃ mohakarīṃ deha-ātma-vādinīṃ śritāḥ — உடலையே ஆத்மா என்று கருதும் மயக்கம் நிறைந்த இயல்பு; அதன் நடத்தை: "chinddhi, bhinddhi, piba, khāda, para-svam apahara" ity evaṃ vadana-śīlāḥ krūra-karmāṇaḥ — "வெட்டு, உடை, குடி, தின், பிறர் பொருளைப் பறி" — என்று பேசும் கொடுஞ்செயலாளர்கள். சான்று ஈசோபநிஷதம் 3.

ஆசாரியர் ராமானுஜர். Mama manuṣyatve parama-kāruṇyādi-paratva-tirodhāna-karīṃ rākṣasīm āsurīṃ ca mohinīṃ prakṛtim āśritāḥ — என் மனித வடிவில் உள்ள பரம கருணை முதலியவற்றை மறைக்கும் ராட்சச-அசுர இயல்பு; māṃ sarveśvaram itara-samaṃ matvā mayi yat kartum icchanti … tat sarvaṃ moghaṃ bhavati — சர்வேஸ்வரனான என்னைச் சாதாரணமானவனாகக் கருதி என்ன செய்ய விரும்பினாலும், அனைத்தும் வீண்.