பகவத் கீதை · Raja Vidya Raja Guhya Yogaஅத்தியாயம் 9, ஸ்லோகம் 9 (9.9)

சங்கராச்சாரியர். udāsīnavat āsīnaṃ yathā udāsīnaḥ upekṣakaḥ kaścit tadvat, ātmanaḥ avikriyatvāt — நடுநிலையாளனைப் போல, ஏனெனில் ஆத்மா விகாரமற்றது; asaktaṃ phalāsaṅga-rahitam abhimāna-varjitam "ahaṃ karomi" iti — பலன் மீதான பற்றும் "நான் செய்கிறேன்" என்ற அபிமானமும் அற்றவன்; பாடம்: ataḥ anyasyāpi kartṛtvābhimānābhāvaḥ phalāsaṅgābhāvaś ca asaṃbandha-kāraṇam, anyathā karmabhiḥ badhyate mūḍhaḥ kośakāravat — ஆகவே வேறு எவருக்கும் கர்த்ருத்வ அபிமானமும் பலப் பற்றும் இல்லாமையே விடுதலைக்குக் காரணம், இல்லையேல் மூடன் பட்டுப்புழுவைப் போலத் தன் சொந்தக் கர்மங்களிலேயே கட்டுண்டு போகிறான்.

ஆசாரியர் ராமானுஜர் — சமமின்மை ஜீவர்களின் கர்மத்தால். Na ca tāni viṣama-sṛṣṭy-ādīni karmāṇi … mayi nairghṛṇyādikaṃ na āpādayanti — சமமற்ற படைப்பு என்னிடம் கொடுமையை ஏற்படுத்துவதில்லை; yataḥ kṣetrajñānāṃ pūrva-kṛtyāni eva karmāṇi devādi-viṣama-bhāva-hetavaḥ — ஏனெனில் ஜீவர்களின் சொந்த முற்கர்மங்களே தேவர் முதலிய சமமற்ற நிலைகளுக்குக் காரணம்; ahaṃ tu tatra vaiṣamye asaktaḥ … udāsīnavad āsīnaḥ. சான்று பிரம்மசூத்திரம் 2.1.34–35 (vaiṣamya-nairghṛṇye na sāpekṣatvāt; na karmāvibhāgād iti cen nānāditvāt).

வேறுபாடு: சங்கரர் — பற்றின்மையின் பாடம் (அனைவருக்கும்); ராமானுஜர் — இறைநீதி (theodicy): சமமின்மைக்குக் காரணம் ஜீவர்களின் அநாதியான கர்மம்.