భగవద్గీత · Sankhya Yogaఅధ్యాయం 2, శ్లోకం 20 (2.20)

ఆరు వికారాలు — అన్నిటికీ నిషేధం. మధుసూదన సరస్వతి నిరుక్త సంప్రదాయంలోని (వార్ష్యాయణి) "ఆరు భావవికారాలను" ఉల్లేఖిస్తారు: పుట్టడం, ఉండటం (ఉనికిలో ఉండటం), పెరగడం, రూపం మారడం, తరగడం, నశించడం. శ్లోకం వీటన్నిటినీ నిషేధిస్తుంది:

• na jāyate — జన్మ లేదు;
• na mriyate — మరణం లేదు;
• ajaḥ — జన్మ లేనిది; nityaḥ — నిత్యమైనది; śāśvataḥ — ఎల్లప్పుడూ ఒకేలా ఉండేది (తరగడం లేదు); purāṇaḥ — పురాతనమైనది (పెరగడం లేదు — "pura api navaḥ", ముందు కూడా కొత్తదే).

"Purāṇa" — పురాతనమైనా కొత్తది. Purāṇa అనే పదానికి ఒక సంప్రదాయ వ్యుత్పత్తి ఉంది — purā api navaḥ — "ముందు కూడా కొత్తదే". అంటే ఆత్మ పాతదైనా ఎన్నడూ "జీర్ణం" కాదు.

"Na hanyate hanyamāne śarīre" — దేహం చంపబడినా, ఆత్మ కాదు. శ్లోకంలోని చివరి పాదం అర్జునుడి ప్రశ్నకు సూటి సమాధానం. రామానుజులు: జన్మ, మరణం — అన్ని దేహాలలో అనుభవమయ్యేవి — అచేతనమైన దేహం యొక్క ధర్మాలు; అవి ఆత్మను ఎన్నడూ తాకవు.