భగవద్గీత · Sankhya Yogaఅధ్యాయం 2, శ్లోకం 72 (2.72)

"Brāhmī sthiti" — రెండు పఠనాలు.

• శంకరాచార్యులు: sarvaṃ karma saṃnyasya brahma-rūpeṇaiva avasthānam — అన్ని కర్మలనూ విడిచిపెట్టి బ్రహ్మరూపంలోనే స్థిరంగా ఉండటం. బ్రహ్మనిర్వాణం = brahma-nirvṛtiṃ mokṣam — బ్రహ్మంలో పరమ శాంతి, మోక్షం. మధుసూదన సరస్వతి: gacchaty abhedena — అభేద రూపంలో పొందుతాడు; జ్ఞానం వల్ల నశించిన అజ్ఞానానికి మళ్ళీ జన్మ సంభవం కాదు, కాబట్టి "na vimuhyati".
• ఆచార్య రామానుజులు: eṣā nityātma-jñāna-pūrvikā asaṅga-karmaṇi sthitiḥ — నిత్యమైన ఆత్మ జ్ఞానంతో పాటు, ఆసక్తి లేని కర్మలో స్థితి; brāhmī = brahma-prāpikā — బ్రహ్మం దగ్గరికి తీసుకువెళ్ళేది. "Na vimuhyati" = na punaḥ saṃsāram āpnoti — మళ్ళీ సంసారంలోకి రాడు. బ్రహ్మనిర్వాణం = nirvāṇamayaṃ brahma — ఆనందమయమైన బ్రహ్మం — sukhaikatānam ātmānam — కేవలం ఆనంద స్వరూపమైన ఆత్మను పొందుతాడు.

అంటే శంకరులకు ఈ స్థితి కర్మ సన్న్యాసానికి సంబంధించినది; రామానుజులకు అసంగ కర్మకు సంబంధించినది — ఇద్దరూ తమ సిద్ధాంతాలకు అనుగుణంగా.

"Antakāle 'pi" — అంత్యకాలంలో కూడా. శంకరాచార్యులు, రామానుజులు ఇద్దరూ దీన్ని antye vayasi — జీవితపు చివరి దశ (వయస్సు) — అనే అర్థంలో తీసుకుంటారు. శంకరాచార్యులు అంటారు: చివరి వయస్సులో కూడా ఇందులో స్థిరపడితే బ్రహ్మనిర్వాణం లభిస్తుందంటే, బ్రహ్మచర్యం నుంచే సన్న్యాసం తీసుకొని జీవితాంతం బ్రహ్మంలో స్థిరంగా ఉన్నవాడి గురించి kimu vaktavyam — ఇక చెప్పేదేముంది! అంటే "api" (కూడా) — ఆలస్యంగా మొదలుపెట్టడం కూడా వ్యర్థం కాదు.