భగవద్గీత · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)అధ్యాయం 6, శ్లోకం 26 (6.26)

శంకరాచార్యులు — రెండు ఉపాయాలు. Yasmād yasmāt nimittāt śabdādeḥ niścarati … svabhāva-doṣāt — స్వభావ దోషం వల్ల ఏ ఏ శబ్దాది విషయం వైపు బయటకు వెళ్తుందో; అక్కడి నుండి నిగ్రహించడానికి రెండు మార్గాలు: (1) tat-tan-nimittaṃ yāthātmya-nirūpaṇena ābhāsīkṛtya — ఆ విషయం యొక్క సత్యాన్ని చూసి దానిని "ఆభాసం" (డొల్ల)గా చేయడం; (2) vairāgya-bhāvanayā ca — వైరాగ్య భావనతో. ఫలం: yogābhyāsa-balāt yoginaḥ ātmany eva praśāmyati manaḥ.

ఆచార్య రామానుజులు. Cala-svabhāvatayā ātmani asthiraṃ manaḥ yato yato viṣaya-prāvaṇya-hetoḥ bahir niścarati — చంచల స్వభావం వల్ల, విషయాల వైపు మొగ్గు వల్ల ఎక్కడెక్కడికి బయటకు పరుగెత్తుతుందో; tatas tato yatnena mano niyamya ātmani eva atiśayita-sukha-bhāvanayā vaśaṃ nayet — అక్కడి నుండి ప్రయత్నంతో నిగ్రహించి, ఆత్మలో అతిశయ సుఖ భావనతో వశంలోకి తీసుకురావాలి.

భేదం (అందమైనది): శంకరులు — విషయం యొక్క డొల్లతనాన్ని చూడటం, వైరాగ్యం (విషయం నుండి దూరంగా); రామానుజులు — ఆత్మలో అధిక సుఖ భావన (ఆత్మ వైపు ఆకర్షణ). ఒకటి "నెట్టడం", ఒకటి "లాగడం" — రెండూ కలిసి పని చేస్తాయి.