భగవద్గీత · Jnana Vijnana Yogaఅధ్యాయం 7, శ్లోకం 14 (7.14)

శంకరాచార్యులు. Daivī devasya mama īśvarasya viṣṇoḥ svabhāva-bhūtā — దేవుని — ఈశ్వరుడనైన విష్ణువును అయిన నా — స్వభావభూతమైనది; duḥkhena atyayaḥ atikramaṇaṃ yasyāḥ sā duratyayā. ఉపాయం: sarva-dharmān parityajya mām eva māyāvinaṃ svātma-bhūtaṃ sarvātmanā ye prapadyante te māyām etāṃ sarva-bhūta-mohinīṃ taranti … saṃsāra-bandhanāt mucyante — సర్వ ధర్మాలను (సాధనాలను) విడిచి, మాయావిని, తమ ఆత్మరూపుడనైన నన్ను సంపూర్ణంగా శరణు పొందేవారు అందరినీ మోహింపజేసే ఈ మాయను దాటి సంసార బంధం నుండి విముక్తులవుతారు.

ఆచార్య రామానుజులు — "మాయ మిథ్య కాదు". Mama eṣā guṇamayī sattva-rajas-tamomayī māyā yasmād daivī devena krīḍā-pravṛttena mayā eva nirmitā — ఈ గుణమయి మాయ daivī ఎందుకంటే లీలలో ప్రవర్తించే దేవుడనైన నేనే దీన్ని సృష్టించాను. తర్వాత సుదీర్ఘ తర్కం: māyā-śabda-vācyatvam āsura-rākṣasāstrādīnām iva vicitra-kārya-karatvena — దీన్ని "మాయ" అనడానికి కారణం ఇది విచిత్ర కార్యాలు చేసేది (అద్భుత శక్తి) కావడం, అసురుల అస్త్రశస్త్రాలను మాయ అన్నట్లు (విష్ణు పురాణం 1.19.19–20: సుదర్శనం శంబరుని వెయ్యి మాయలను ఛేదించింది). Ato māyā-śabdo na mithyārtha-vācī — కాబట్టి "మాయ" అనే పదం మిథ్య (అసత్యం) ను సూచించదు; ఇంద్రజాలికుడిని కూడా "మాయావి" అనడానికి కారణం అతని మంత్రం, ఔషధం మొదలైన (వాస్తవ సాధనాలు) భ్రమను కలిగిస్తాయి కాబట్టి. ప్రమాణం: శ్వేతాశ్వతర 4.10 māyāṃ tu prakṛtiṃ vidyān māyinaṃ tu maheśvaram — మాయ = ప్రకృతి, మాయి = మహేశ్వరుడు. దీని పని: bhagavat-svarūpa-tirodhānaṃ sva-svarūpa-bhogyatva-buddhiḥ ca — భగవంతుని స్వరూపాన్ని కప్పివేయడం, తన (ప్రకృతి) రూపంలో భోగ్య బుద్ధిని కలిగించడం.

భేదం (కేంద్రీయ, దార్శనిక): శంకరులు — మాయ ఈశ్వరుని శక్తి, అది జగత్తు యొక్క వ్యావహారిక రూపాన్ని చూపుతుంది (అద్వైతంలో పరమార్థంలో మిథ్య); రామానుజులు — మాయ వాస్తవమైన ప్రకృతి, అద్భుత శక్తి, మిథ్య కాదు. ఉపాయం ఇద్దరికీ ఒక్కటే: శరణాగతి.