ભગવદ્ ગીતા · Sankhya Yogaઅધ્યાય 2, શ્લોક 59 (2.59)

બે સ્તર — વિષય અને રસ. બહારથી વિષયો દૂર કરી શકાય છે — ઉપવાસથી, એકાંતથી, રોગથી પણ. પણ રસ — અંદરનો સ્વાદ, ખેંચાણ — બચ્યો રહે છે. શંકરાચાર્ય કહે છે — રોગી અને મૂર્ખથી પણ (mūrkhasyāpi) વિષયો હટી શકે છે; આનાથી સ્થિતપ્રજ્ઞ સિદ્ધ થતો નથી.

રસ ક્યારે જાય છે? Paraṃ dṛṣṭvā — પરમને જોઈને.

• શંકરાચાર્ય: paraṃ paramārtha-tattvaṃ brahma dṛṣṭvā — પરમ તત્ત્વ બ્રહ્મને "હું જ તે છું" એ રૂપે જાણીને; ત્યારે nirbījaṃ viṣaya-vijñānam — વિષયનું જ્ઞાન બીજ-રહિત થઈ જાય છે. તેઓ સ્પષ્ટ કહે છે: na asati samyag-darśane rasasya ucchedaḥ — સમ્યક્ દર્શન વિના રસનો ઉચ્છેદ થતો નથી.
• રામાનુજ: ātma-svarūpaṃ viṣayebhyaḥ paraṃ sukhataraṃ dṛṣṭvā — આત્માના સ્વરૂપને વિષયો કરતાં વધુ સુખકર જોઈને રાગ પાછો વળે છે.

રામાનુજનું "sukhataram" — વધુ સુખકર — ધ્યાન આપવા યોગ્ય છે: મોટો આનંદ મળે છે તો નાનું આકર્ષણ ફિક્કું પડે છે. 2.55નો "આત્મામાં સંતોષ" અહીં ફરી આવે છે.