భగవద్గీత · Sankhya Yogaఅధ్యాయం 2, శ్లోకం 59 (2.59)

రెండు స్థాయిలు — విషయం, రసం. బయటి నుంచి విషయాలను దూరం చేయవచ్చు — ఉపవాసంతో, ఏకాంతంతో, రోగంతో కూడా. కానీ రసం — లోపలి రుచి, ఆకర్షణ — మిగిలే ఉంటుంది. రోగి నుంచీ మూర్ఖుడి నుంచీ (mūrkhasyāpi) కూడా విషయాలు తొలగిపోవచ్చని శంకరాచార్యులు అంటారు; దీనివల్ల స్థితప్రజ్ఞత సిద్ధించదు.

రసం ఎప్పుడు పోతుంది? Paraṃ dṛṣṭvā — పరమాన్ని దర్శించి.

• శంకరాచార్యులు: paraṃ paramārtha-tattvaṃ brahma dṛṣṭvā — పరమ తత్త్వమైన బ్రహ్మాన్ని "నేనే అది" అనే రూపంలో తెలుసుకొని; అప్పుడు nirbījaṃ viṣaya-vijñānam — విషయ జ్ఞానం బీజరహితమవుతుంది. వారు స్పష్టంగా అంటారు: na asati samyag-darśane rasasya ucchedaḥ — సమ్యగ్దర్శనం లేకుండా రసం యొక్క ఉచ్ఛేదం జరగదు.
• రామానుజులు: ātma-svarūpaṃ viṣayebhyaḥ paraṃ sukhataraṃ dṛṣṭvā — ఆత్మ స్వరూపాన్ని విషయాల కంటే ఎక్కువ సుఖకరమైనదిగా దర్శించి రాగం వెనుదిరుగుతుంది.

రామానుజుల "sukhataram" — ఎక్కువ సుఖకరమైనది — గమనించదగినది: గొప్ప ఆనందం దొరికినప్పుడు చిన్న ఆకర్షణ వెలవెలబోతుంది. 2.55 లోని "ఆత్మలో తృప్తి" ఇక్కడ మళ్ళీ వస్తుంది.