ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Vibhuti Yogaಅಧ್ಯಾಯ 10, ಶ್ಲೋಕ 4 (10.4)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು (ಕಿರು ವ್ಯಾಖ್ಯೆಗಳು): buddhiḥ antaḥkaraṇasya sūkṣmādyarthāvabodhanasāmarthyam; asaṃmohaḥ pratyutpanneṣu boddhavyeṣu vivekapūrvikā pravṛttiḥ — ಎದುರಾದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕದಿಂದ ವರ್ತಿಸುವುದು; kṣamā ākruṣṭasya tāḍitasya vā avikṛtacittatā — ಬೈಗುಳ ಅಥವಾ ಹೊಡೆತ ತಿಂದರೂ ಮನಸ್ಸು ಕೆಡದಿರುವುದು; satyaṃ yathādṛṣṭasya yathāśrutasya ca ātmānubhavasya parabuddhisaṃkrāntaye tathaiva uccāryamāṇā vāk; damaḥ bāhyendriyopaśamaḥ; śamaḥ antaḥkaraṇasya upaśamaḥ.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು (ಭಾವ = ಮನಸ್ಸಿನ ವೃತ್ತಿಗಳು): asaṃmohaḥ — ಕಪ್ಪೆಚಿಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುವುದು; satyaṃ yathādṛṣṭaviṣayaṃ bhūtahitarūpaṃ vacanam — ಕಂಡಂತೆಯೇ ಇರುವ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿರುವ ಮಾತು; bhavo bhavanam anukūlānubhavahetukaṃ manaso bhavanam — ಅನುಕೂಲ ಅನುಭವದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಅರಳುವುದು; abhāvaḥ … manasaḥ avasādaḥ — ಮನಸ್ಸು ಕುಂದುವುದು; bhayam āgāmino duḥkhasya hetudarśanajaṃ duḥkham — ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ ದುಃಖದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕಂಡು ಆಗುವ ದುಃಖ.