பகவத் கீதை · Vibhuti Yogaஅத்தியாயம் 10, ஸ்லோகம் 4 (10.4)

சங்கராசாரியர் (சிறிய வரையறைகள்): buddhiḥ antaḥkaraṇasya sūkṣmādyarthāvabodhanasāmarthyam; asaṃmohaḥ pratyutpanneṣu boddhavyeṣu vivekapūrvikā pravṛttiḥ — எதிரே வந்த விஷயத்தில் விவேகத்துடன் செயல்படுதல்; kṣamā ākruṣṭasya tāḍitasya vā avikṛtacittatā — வசையோ அடியோ பெற்றாலும் மனம் கெடாமல் இருத்தல்; satyaṃ yathādṛṣṭasya yathāśrutasya ca ātmānubhavasya parabuddhisaṃkrāntaye tathaiva uccāryamāṇā vāk; damaḥ bāhyendriyopaśamaḥ; śamaḥ antaḥkaraṇasya upaśamaḥ.

ஆச்சாரிய ராமானுஜர் (பாவம் = மனத்தின் நிலைகள்): asaṃmohaḥ — சிப்பியில் வெள்ளி என்ற மயக்கம் நீங்குதல்; satyaṃ yathādṛṣṭaviṣayaṃ bhūtahitarūpaṃ vacanam — கண்டபடியே, உயிர்களின் நலனுக்கு உகந்த சொல்; bhavo bhavanam anukūlānubhavahetukaṃ manaso bhavanam — இனிய அனுபவத்தால் மனம் மலர்தல்; abhāvaḥ … manasaḥ avasādaḥ — மனம் சோர்தல்; bhayam āgāmino duḥkhasya hetudarśanajaṃ duḥkham — வரப்போகும் துன்பத்தின் காரணத்தைக் கண்டு எழும் துன்பம்.