ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 13 (2.13)

ಪ್ರತಿದಿನದ ಉದಾಹರಣೆ. ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಬಾಲ್ಯದ ದೇಹ ಹೋಯಿತು — ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಶೋಕಿಸುತ್ತೇವೆಯೇ? ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: ಮೊದಲ ಅವಸ್ಥೆಯ ನಾಶದಿಂದ ಆತ್ಮದ ನಾಶವಿಲ್ಲ, ಎರಡನೆಯದು ಬಂದಾಗ ಆತ್ಮದ ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ — ಆತ್ಮವು ಅವಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ಅವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಹೊಸ ದೇಹದ ಪ್ರಾಪ್ತಿ.

"Dehāntara-prāptiḥ" — ಪುನರ್ಜನ್ಮ. ಶ್ಲೋಕವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ (ಇನ್ನೊಂದು ದೇಹದ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯ) ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಭಾರತೀಯ ದರ್ಶನದ ಒಂದು ಮೂಲ ನಂಬಿಕೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇದನ್ನು ಗೀತೆಯ ಹೇಳಿಕೆಯಾಗಿ ಮಂಡಿಸುತ್ತೇವೆ — ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿ ಅಲ್ಲ.

"Dhīra" — ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು. Dhīra — ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವವನು. Na muhyati — ಮೋಹಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಈ ಜ್ಞಾನ ಕೇವಲ ಮಾಹಿತಿಯಲ್ಲ, ಒಂದು ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಮಧ್ವರ ತರ್ಕ. ಮಧ್ವರು ಇಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ತರ್ಕ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ಬಾಲ್ಯ ಮೊದಲಾದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು (īkṣitā) ದೇಹವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ — ಏಕೆಂದರೆ ಸತ್ತ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅನುಭವವಿಲ್ಲ; ಅನುಭವಿಸುವವನು ಚೇತನ.