ഭഗവദ്ഗീത · Sankhya Yogaഅദ്ധ്യായം 2, ശ്ലോകം 13 (2.13)

ദിവസേനയുള്ള ഉദാഹരണം. എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്ന ഒരു ഉദാഹരണം കൃഷ്ണൻ നൽകുന്നു. ബാല്യത്തിലെ ശരീരം പോയി — നാം അതിനെക്കുറിച്ചു ദുഃഖിക്കാറുണ്ടോ? ശങ്കരാചാര്യർ: ആദ്യത്തെ അവസ്ഥ നശിക്കുമ്പോൾ ആത്മാവ് നശിക്കുന്നില്ല, രണ്ടാമത്തേതു വരുമ്പോൾ ആത്മാവ് ജനിക്കുന്നില്ല — ആത്മാവ് അവികാരിയായി നിലകൊണ്ടുതന്നെ അവസ്ഥകളെ പ്രാപിക്കുന്നു. അതുപോലെതന്നെയാണ് പുതിയ ശരീരത്തിന്റെ പ്രാപ്തിയും.

"Dehāntara-prāptiḥ" — പുനർജന്മം. ശ്ലോകം വ്യക്തമായി പുനർജന്മത്തെക്കുറിച്ചു (മറ്റൊരു ശരീരത്തിന്റെ പ്രാപ്തി) പറയുന്നു. ഇത് ഭാരതീയദർശനത്തിന്റെ ഒരു അടിസ്ഥാനവിശ്വാസമാണ്. ഈ പുസ്തകത്തിൽ നാം ഇതിനെ ഗീതയുടെ പ്രസ്താവനയായാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത് — ശാസ്ത്രീയസിദ്ധാന്തമായല്ല.

"Dhīra" — സ്ഥിരബുദ്ധിയുള്ളവൻ. Dhīra — ധൈര്യത്തിലും ബുദ്ധിയിലും ഉറച്ചവൻ. Na muhyati — മോഹിക്കുന്നില്ല. അതായത് ഈ ജ്ഞാനം വെറും അറിവല്ല, ഒരു സ്ഥിരത നൽകുന്നു.

മധ്വാചാര്യരുടെ യുക്തി. മധ്വാചാര്യർ ഇവിടെ ആത്മാവിന്റെ അസ്തിത്വത്തിനായി ഒരു യുക്തി നൽകുന്നു: ബാല്യം മുതലായവ അനുഭവിക്കുന്നവൻ (īkṣitā) ശരീരമാകാൻ കഴിയില്ല — കാരണം മൃതശരീരത്തിന് അനുഭവമില്ല; അനുഭവിക്കുന്നത് ചേതനമാണ്.