பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 13 (2.13)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
தே³ஹிநோ’ஸ்மிந் யதா² தே³ஹே கௌமாரம் யௌவநம் ஜரா
ததா² தே³ஹாந்தரப்ராப்திர்தீ⁴ரஸ்தத்ர ந முஹ்யதி
॥ 2.13 ॥
dehino'smin yathā dehe kaumāraṃ yauvanaṃ jarā
tathā dehāntaraprāptirdhīrastatra na muhyati
மொழிபெயர்ப்பு
"இந்த உடலில் தேகிக்கு (ஆத்மாவுக்கு) குழந்தைப் பருவம், இளமை, முதுமை வருவது போலவே, வேறொரு உடலும் வருகிறது; நிலைத்த புத்தி உடையவன் இதில் மயங்குவதில்லை."
விளக்கம்
அன்றாட எடுத்துக்காட்டு. கிருஷ்ணன் எல்லோருக்கும் தெரிந்த ஓர் எடுத்துக்காட்டைத் தருகிறார். குழந்தைப் பருவ உடல் போய்விட்டது — அதற்காக நாம் துயரப்படுகிறோமா? சங்கராசாரியார்: முந்தைய நிலை அழிவதால் ஆத்மா அழிவதில்லை, அடுத்த நிலை வருவதால் ஆத்மா பிறப்பதில்லை — ஆத்மா மாறாமலேயே நிலைகளை அடைகிறது. புதிய உடலை அடைவதும் அப்படியே.
"Dehāntara-prāptiḥ" — மறுபிறவி. ஸ்லோகம் தெளிவாக மறுபிறவியை (வேறொரு உடலை அடைதல்) பற்றிப் பேசுகிறது. இது இந்தியத் தத்துவத்தின் ஓர் அடிப்படை நம்பிக்கை. இந்த நூலில் இதைக் கீதையின் கூற்றாகவே முன்வைக்கிறோம் — அறிவியல் கோட்பாடாக அல்ல.
"Dhīra" — நிலைத்த புத்தி உடையவன். Dhīra — தைரியத்திலும் புத்தியிலும் நிலைத்தவன். Na muhyati — மயங்குவதில்லை. அதாவது, இந்த ஞானம் வெறும் தகவல் அல்ல, ஒரு நிலைப்பாட்டைத் தருகிறது.
மத்வரின் வாதம். மத்வர் இங்கே ஆத்மாவின் இருப்புக்கு வாதம் தருகிறார்: குழந்தைப் பருவம் முதலியவற்றை அனுபவிப்பவன் (īkṣitā) உடலாக இருக்க முடியாது — ஏனெனில் இறந்த உடலுக்கு அனுபவம் இல்லை; அனுபவிப்பவன் சேதனன் (உணர்வுடையவன்).
AI-assisted draft translation — under review.