ഭഗവദ്ഗീത · Arjuna Vishada Yogaഅദ്ധ്യായം 1, ശ്ലോകം 46 (1.46)

പരമകോടി. അർജുനന്റെ യാത്ര നോക്കുക: 1.20-ൽ വില്ലുയർത്തി; 1.31-ൽ "ശ്രേയസ്സ് കാണുന്നില്ല"; 1.35-ൽ "അവർ കൊന്നാലും ഞാൻ കൊല്ലില്ല"; ഇപ്പോൾ — "ആയുധമില്ലാത്ത എന്നെ അവർ കൊന്നാൽ, അതാണ് ഭേദം." ഇത് ചെറുത്തുനിൽപ്പിന്റെ പൂർണ്ണമായ ഉപേക്ഷയാണ്.

മധുസൂദനന്റെ വ്യാഖ്യാനം — മൂന്ന് ബിന്ദുക്കൾ:

1. "അഹിംസ, പ്രാണനെക്കാളും ഉപരിയായി, ജീവികളുടെ പരമധർമ്മമാണ്" — അതിനാൽ പാപത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുനിൽക്കാൻ ജീവിതത്തെക്കാൾ മരണമാണ് അർജുനന് കൂടുതൽ ഹിതകരമായി തോന്നുന്നത്.
2. Apratīkāram എന്നതിന്റെ ഒരു അർത്ഥം: സ്വന്തം പ്രാണൻ രക്ഷിക്കാൻ ഒരു ശ്രമവും നടത്താത്തവൻ.
3. മറ്റൊരു അർത്ഥം: ബന്ധുവധത്തിന്റെ നിശ്ചയം മാത്രം കൊണ്ട് ബാധിച്ച ദോഷത്തിന്, മറ്റൊരു പ്രായശ്ചിത്തവുമില്ലാതെ — അതായത് പ്രാണൻ നൽകുന്നതുതന്നെ ഈ ഉദ്ദേശ്യത്തിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തമാകുമെന്ന് (ശുദ്ധി) അർജുനൻ ചിന്തിക്കുന്നതുപോലെ.

മൂന്നാമത്തെ ബിന്ദു വളരെ ആഴമേറിയതാണ്: 1.45-ൽ അർജുനൻ തന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെ പാപമെന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു; ഇപ്പോൾ ആ പാപത്തിന്റെ ശുദ്ധി തന്റെ മരണത്തിൽ കാണുന്നു.

"ക്ഷേമതരം" — കൂടുതൽ ക്ഷേമകരം. അർജുനൻ "സുഖം" എന്നോ "എളുപ്പം" എന്നോ അല്ല പറയുന്നത്; ക്ഷേമം — നന്മ, സുരക്ഷ, ഹിതം — എന്ന വാക്കാണ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. ആയുധമില്ലാതെ കൊല്ലപ്പെടുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന് ധാർമ്മികമായി സുരക്ഷിതമായ വഴിയാണ് — കാരണം അപ്പോൾ കൈയിൽ സ്വന്തക്കാരുടെ രക്തം ഉണ്ടാകില്ല.

ഗൗരവമേറിയ ഒരു സൂചന — ആത്മത്യാഗത്തിനുള്ള ആഗ്രഹം. സ്വയം ഇല്ലാതാകുന്നതാണ് "ഭേദം" എന്ന് ഒരാൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങുന്ന ഒരു അവസ്ഥയെയാണ് അർജുനന്റെ ഈ വാക്യം കാണിക്കുന്നത്. ഗീത ഇതിനെ ഒരു ധാർമ്മിക-ആത്മീയ പ്രതിസന്ധിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു, കൃഷ്ണന്റെ മുഴുവൻ ഉപദേശവും അർജുനനെ ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന് സ്ഥിരബുദ്ധിയിലേക്കും കർത്തവ്യത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു. (താഴെ ഒരു പ്രധാന സുരക്ഷാക്കുറിപ്പുണ്ട്.)