ഭഗവദ്ഗീത · Daivasura Sampad Vibhaga Yogaഅദ്ധ്യായം 16, ശ്ലോകം 1 (16.1)

ശങ്കരാചാര്യർ. abhayam abhīrutā; saṃvyavahāreṣu paravañcanāmāyānṛtādiparivarjanaṃ — പെരുമാറ്റത്തിൽ മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിക്കൽ, കപടം, കള്ളം എന്നിവ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുതന്നെയാണ് സത്ത്വശുദ്ധി; dānaṃ yathāśakti saṃvibhāgaḥ annādīnām — കഴിവിനനുസരിച്ച് അന്നം മുതലായവ പങ്കുവയ്ക്കൽ.

ആചാര്യ രാമാനുജർ. iṣṭāniṣṭaviyogasaṃyogarūpasya duḥkhasya hetudarśanajaṃ duḥkhaṃ bhayam — പ്രിയമായതിന്റെ വേർപാടിനും അപ്രിയമായതിന്റെ കൂടിച്ചേരലിനും ഉള്ള കാരണം കാണുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ദുഃഖമാണ് ഭയം; dānaṃ nyāyārjitadhanasya pātre pratipādanam — ന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനം അർഹനായ ആൾക്കു നൽകൽ.

ശ്രീധരസ്വാമി. അധ്യായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം: āsurīṃ saṃpadaṃ tyaktvā daivīm evāśritā narāḥ mucyanta iti nirṇetuṃ tadvivekaḥ — ആസുരിയെ ഉപേക്ഷിച്ച് ദൈവിയെ സ്വീകരിക്കുന്നവർ മുക്തരാകുന്നു — ഇതു നിർണ്ണയിക്കാൻ രണ്ടിനെയും വേർതിരിച്ചറിയൽ. അതായത്: 15.20-നു ശേഷമുള്ള ചോദ്യം — ka etat tattvaṃ budhyate ko vā na — ആരാണ് ഈ ജ്ഞാനം മനസ്സിലാക്കുന്നത്, ആരാണ് മനസ്സിലാക്കാത്തത്.

മധുസൂദന സരസ്വതി. 15.2-ലെ "താഴേക്കുള്ള വേരുകളുമായി" (karmānubandhīni) ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു — ആ വാസനകൾതന്നെയാണ് ഇവിടെ ദൈവീ-ആസുരീ പ്രകൃതികളായി വരുന്നത്; ദൈവി = vedabodhitakarmātmajñānopāyānuṣṭhānapravṛttihetuḥ sāttvikī śubhavāsanā — ശ്രേയസ്സിന്റെ സാധനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുത്തുന്ന ശുഭവാസന.

മധ്വാചാര്യർ. pumarthasādhanavirodhi — പുരുഷാർത്ഥസാധനത്തിനു വിരുദ്ധമായ ദോഷങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു; മംഗളം: sādhanavighnahartre namaḥ — സാധനയുടെ വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവനു നമസ്കാരം.