भगवद्गीता · Daivasura Sampad Vibhaga Yogaअध्याय 16, श्लोक 1 (16.1)

शंकराचार्य. abhayam abhīrutā; saṃvyavahāreṣu paravañcanāmāyānṛtādiparivarjanaṃ — व्यवहारात इतरांना फसवणे, कपट आणि खोटे सोडणे हीच सत्त्वशुद्धी; dānaṃ yathāśakti saṃvibhāgaḥ annādīnām — शक्तीनुसार अन्न इत्यादींचे वाटप करणे.

आचार्य रामानुज. iṣṭāniṣṭaviyogasaṃyogarūpasya duḥkhasya hetudarśanajaṃ duḥkhaṃ bhayam — प्रियाचा वियोग आणि अप्रियाचा संयोग यांचे कारण पाहून होणारे दुःख म्हणजे भय; dānaṃ nyāyārjitadhanasya pātre pratipādanam — न्यायाने कमावलेले धन योग्य व्यक्तीला देणे.

श्रीधर स्वामी. अध्यायाचा उद्देश: āsurīṃ saṃpadaṃ tyaktvā daivīm evāśritā narāḥ mucyanta iti nirṇetuṃ tadvivekaḥ — आसुरी सोडून दैवी स्वीकारणारे मुक्त होतात — हे ठरवण्यासाठी दोन्हींचा विवेक. म्हणजे: 15.20 नंतरचा प्रश्न — ka etat tattvaṃ budhyate ko vā na — हे ज्ञान कोण समजतो, कोण नाही.

मधुसूदन सरस्वती. 15.2 मधील "खालच्या मुळां"शी (karmānubandhīni) जोडतात — त्याच वासना येथे दैवी आणि आसुरी प्रकृतीच्या रूपात; दैवी = vedabodhitakarmātmajñānopāyānuṣṭhānapravṛttihetuḥ sāttvikī śubhavāsanā — कल्याणाच्या साधनात प्रवृत्त करणारी शुभ वासना.

मध्वाचार्य. pumarthasādhanavirodhi — पुरुषार्थाच्या साधनाला विरोध करणारे दोष दाखवतात; मंगल: sādhanavighnahartre namaḥ — साधनेतील विघ्ने हरण करणाऱ्याला नमस्कार.