ഭഗവദ്ഗീത · Karma Yogaഅദ്ധ്യായം 3, ശ്ലോകം 2 (3.2)

ശങ്കരാചാര്യർ — "ഇവ" എന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം. yadyapi vivikta-abhidhāyī bhagavān, tathāpi mama manda-buddheḥ vyāmiśram iva bhagavad-vākyaṃ pratibhāti — ഭഗവാൻ വേർതിരിച്ച്, വ്യക്തമായിത്തന്നെ പറയുന്നു; എന്നിട്ടും മന്ദബുദ്ധിയായ എനിക്ക് അവിടുത്തെ വാക്ക് കലർന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. അങ്ങ് എന്റെ ബുദ്ധിയുടെ മോഹം നീക്കാനാണല്ലോ വന്നിരിക്കുന്നത് — പിന്നെ എങ്ങനെ മോഹത്തിലാഴ്ത്തും? അതുകൊണ്ടാണ് "ഇവ" — എന്നപോലെ.

ശങ്കരന്റെ വാദം (സമുച്ചയത്തിനെതിരെ, തുടരുന്നു). ശങ്കരാചാര്യർ പറയുന്നു: അർജ്ജുനൻ "രണ്ടിൽ ഒന്ന്" ആണ് ചോദിക്കുന്നത് — ജ്ഞാനമോ കർമ്മമോ. രണ്ടും ഒരുമിച്ച് ചെയ്യണമെന്ന് കൃഷ്ണൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, അർജ്ജുനൻ "ഒന്ന്" എന്തിന് ചോദിക്കണം? ഇതും സമുച്ചയപക്ഷത്തിന് വിരുദ്ധമാണ്.

രാമാനുജാചാര്യർ — എന്താണ് കലർന്നതായി തോന്നിയത്. ആത്മദർശനത്തിനുള്ള സാധനം ജ്ഞാനനിഷ്ഠയാണ് — അത് എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും വ്യാപാരം നിലയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലുള്ളതാണ് — എന്നിട്ട് അതിന്റെ വിപരീത രൂപത്തിലുള്ള കർമ്മത്തെ "സാധനം" എന്ന് പറയുക, "അതുതന്നെ ചെയ്യുക" എന്ന് പറയുക — ഈ വാക്യം പരസ്പരവിരുദ്ധവും കലർന്നതുമായി തോന്നുന്നു. അതിനാൽ ekam amiśra-rūpaṃ vākyaṃ vada — കലർപ്പില്ലാത്ത ഒരു വാക്യം പറയുക, അതിലൂടെ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ച് എന്റെ ശ്രേയസ്സ് നേടട്ടെ.