भगवद्गीता · Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yogaअध्याय 13, श्लोक 7 (13.7)

शंकराचार्य. mānitvam ātmanaḥ ślāghanam, tadabhāvaḥ amānitvam — स्वतःची प्रशंसा न करणे; adambhitvaṃ svadharmaprakaṭīkaraṇaṃ dambhitvam, tadabhāvaḥ — आपल्या धर्माचे प्रदर्शन न करणे; ahiṃsā ahiṃsanaṃ prāṇinām apīḍanam; kṣāntiḥ parāparādhaprāptau avikriyā; śaucaṃ kāyamalānāṃ mṛjjalābhyāṃ prakṣālanam antaś ca manasaḥ — माती-पाण्याने शरीराची शुद्धी, आणि आत मनाची.

आचार्य रामानुज. amānitvam utkṛṣṭajaneṣu avadhīraṇārahitvam — श्रेष्ठ लोकांची अवज्ञा न करणे; adambhitvaṃ dhārmikatvayaśaḥprayojanatayā dharmānuṣṭhānaṃ dambhaḥ, tadrahitatvam — "धार्मिक" म्हणवून घेण्यासाठी धर्म करणे हा दंभ; ahiṃsā vāṅmanaḥkāyaiḥ parapīḍārahitvam — वाणी, मन, शरीराने कोणालाही पीडा नाही; kṣāntiḥ paraiḥ pīḍyamānasya api tān prati avikṛtacittavyam (कॉर्पसमधील वर्तनी).

मधुसूदन सरस्वती. प्रत्येक गुणाची बारीक व्याख्या: मानित्व = vidyamānair avidyamānair vā guṇair ātmanaḥ ślāghanaṃ — असोत वा नसोत, गुणांनी स्वतःची स्तुती; दंभित्व = lābhapūjākhyātyarthaṃ svadharmaprakaṭīkaraṇaṃ — लाभ, पूजा, ख्याती यांसाठी आपला धर्म दाखवणे; क्षांती = parāparādhe … nirvikāracittatayā tadaparādhasahanaṃ; आर्जव = yathāhṛdayaṃ vyavaharaṇam parapratāraṇārāhityam — जसे मन, तसा व्यवहार; कोणालाही फसवू नये.

श्रीधर स्वामी. अमानित्व = svaguṇaślāghārāhityam; आचार्योपासना = sadgurusevā; शौचाची दोन रूपे — bāhyam ābhyantaraṃ ca, आणि आंतरिक = rāgādimalakṣālanam — राग इत्यादी मळ धुणे; स्थैर्य = sanmārge pravṛttasya tadekaniṣṭhatā.

मध्वाचार्य. दंभाची एक धारदार व्याख्या: ātmālpatvaṃ jñātvā 'pi mahattvapradarśanaṃ dambhaḥ — आपला लहानपणा जाणूनही मोठेपणा दाखवणे; आर्जव = manovākkāyakarmaṇām avaiparītyam — मन, वाणी, शरीर आणि कर्म यांत विरोध नसावा.