பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 23 (1.23)

"Durbuddheḥ" — கெட்ட புத்தி உடையவன். அர்ஜுனன் துரியோதனனை நேரடியாகவே "துர்புத்தி" என்கிறார். இது துரியோதனனைப் பற்றிய அர்ஜுனனின் மதிப்பீடு — புத்தியின் கோளாறு என்ற குற்றத்தை அவன் மீது சுமத்துகிறார். இங்கே அர்ஜுனன் இன்னும் வீரனின் மனநிலையிலேயே இருக்கிறார்: பகைவனின் தவறு தெளிவாக இருக்கிறது, தம் காரியத்தின் மீது நம்பிக்கை இருக்கிறது.

"Priya-cikīrṣavaḥ" — நன்மை செய்ய விரும்புபவர்கள். மதுசூதன சரஸ்வதி இங்கே ஒரு கூர்மையான வேறுபாட்டைக் காட்டுகிறார்: இவர்கள் துரியோதனனுக்குப் "பிரியமானதை" (அவனுக்குப் பிடித்ததை) போரில் செய்ய விரும்புகிறார்கள் — அவனுடைய தீய புத்தியை நீக்குவதில் அல்ல. அதாவது உண்மையான நலம் விரும்பி என்பவர் துரியோதனனின் தவறான புத்தியைத் திருத்துபவராக இருந்திருப்பார்; இவர்களோ அவன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதற்காகப் போரிடுகிறார்கள். எனவே — மதுசூதனரின்படி — அர்ஜுனன் அவர்களைப் போர்வீரர்களாகப் பார்ப்பது பொருத்தமானதே.

மதுசூதனரின் சூழல் கேள்வி. மதுசூதனர் ஒரு சந்தேகத்தை எழுப்புகிறார்: "இவர்கள் அனைவரும் உறவினர்கள், ஒருவேளை தங்களுக்குள் சமாதானம் செய்து வைப்பார்கள், பிறகு ஏன் போர்?" பதில்: இவர்கள் போருக்காக வந்திருக்கிறார்கள், சமாதானத்துக்காக அல்ல என்று அர்ஜுனன் பார்க்கிறார்.

முரணுக்கான முன்னேற்பாடு. அர்ஜுனன் பார்க்க விரும்பும் "அவர்களை" இப்போதும் அவர் ஒரு கூட்டமாகவே நினைக்கிறார்: "துரியோதனனின் ஆதரவாளர்கள்". சில கணங்களிலேயே இந்தக் கூட்டம் முகங்களாக மாறும் — பாட்டனார், குரு, சகோதரர்கள். இதுவே கீதையின் திருப்புமுனை.