భగవద్గీత · Arjuna Vishada Yogaఅధ్యాయం 1, శ్లోకం 23 (1.23)

"దుర్బుద్ధేః" — చెడ్డ బుద్ధి గలవాడు. అర్జునుడు దుర్యోధనుడిని నేరుగా "దుర్బుద్ధి" అంటాడు. ఇది దుర్యోధనుని గురించి అర్జునుని అంచనా — అతనిపై బుద్ధి దోషాన్ని మోపుతాడు. ఇక్కడ అర్జునుడు ఇంకా యోధుని మనఃస్థితిలోనే ఉన్నాడు: శత్రువు తప్పు స్పష్టం, తన కారణంపై నమ్మకం ఉంది.

"ప్రియచికీర్షవః" — మేలు చేయాలని కోరుకునేవారు. మధుసూదన సరస్వతి ఇక్కడ ఒక పదునైన తేడాను చూపిస్తారు: వీరు దుర్యోధనునికి "ప్రియం" (అతనికి నచ్చేది) యుద్ధంలో చేయాలనుకుంటున్నారు — అతని దుర్బుద్ధిని తొలగించడంలో కాదు. అంటే నిజమైన హితైషి దుర్యోధనుని తప్పుడు బుద్ధిని సరిదిద్దేవాడు; వీరు అతని కోరిక తీర్చడానికి పోరాడుతున్నారు. అందువల్ల — మధుసూదనుల ప్రకారం — అర్జునుడు వారిని యోధులుగా చూడటం సముచితం.

మధుసూదనుల సందర్భ-ప్రశ్న. మధుసూదనులు ఒక సందేహం లేవనెత్తుతారు: "వీరందరూ బంధువులు, బహుశా పరస్పరం సంధి కుదురుస్తారు, మరి యుద్ధం ఎందుకు?" సమాధానం: వీరు యుద్ధం కోసం వచ్చారు, సంధి కోసం కాదని అర్జునుడు చూస్తున్నాడు.

విడంబనకు సన్నాహం. అర్జునుడు చూడాలనుకుంటున్న "వారిని" ఇప్పటికీ ఒక సమూహంగా ఆలోచిస్తున్నాడు: "దుర్యోధనుని సమర్థకులు". కొన్ని క్షణాలలోనే ఈ సమూహం ముఖాలుగా మారిపోతుంది — తాత, గురువు, సోదరుడు. ఇదే గీత మలుపు.