பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 50 (2.50)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
பு³த்³தி⁴யுக்தோ ஜஹாதீஹ உபே⁴ ஸுக்ருதது³ஷ்க்ருதே
தஸ்மாத்³ யோகா³ய யுஜ்யஸ்வ யோக³ஃ கர்மஸு கௌஶலம்
॥ 2.50 ॥
buddhiyukto jahātīha ubhe sukṛtaduṣkṛte
tasmād yogāya yujyasva yogaḥ karmasu kauśalam
மொழிபெயர்ப்பு
"சமநிலை புத்தியுடன் கூடியவன் இந்த வாழ்க்கையிலேயே புண்ணியம், பாவம் — இரண்டின் (பந்தத்தையும்) விட்டுவிடுகிறான். ஆகவே யோகத்தில் இணைந்திடு; கர்மங்களில் திறமையே யோகம்."
விளக்கம்
புண்ணியமும் பந்தமா? புத்தியுடன் கூடியவன் இரண்டையும் — சுகிருதம் (புண்ணியம்), துஷ்கிருதம் (பாவம்) — விட்டுவிடுகிறான் என்று ஸ்லோகம் சொல்கிறது. புண்ணியத்தையும் ஏன்? ஏனெனில் புண்ணியமும் பலன் தருகிறது (சொர்க்கம், சுகம்), பலன் மீண்டும் புதிய பிறவிக்கு/பந்தத்திற்குக் காரணமாகிறது — "தங்கச் சங்கிலியும் சங்கிலியே". சங்கராசாரியார்: மனத் தூய்மையாலும் ஞானம் அடைவதாலும் புண்ணிய-பாவங்கள் நீங்குகின்றன. ராமானுஜர்: தொடக்கமற்ற காலம் முதல் சேர்ந்த, எண்ணற்ற, பந்தத்திற்குக் காரணமான புண்ணிய-பாவங்கள்.
"Yogaḥ karmasu kauśalam" — கர்மத்தில் திறமையே யோகம். இது கீதையின் மிகப் புகழ்பெற்ற வாக்கியம் (இன்று பல நிறுவனங்களின் குறிக்கோள் வாசகமும் கூட). ஆனால் "கௌசலம்" என்பதன் பொருள் வெறும் "திறன் / செயல்திறன்" அல்ல:
- சங்கராசாரியார்: ஸ்வதர்மக் கர்மங்களில் ஈடுபட்டிருப்பவன், ஈஸ்வரனுக்கு அர்ப்பணித்த மனத்துடன், சித்தி-அசித்தியில் சமநிலை புத்தியுடன் இருப்பதே கௌசலம் — அதனால் இயல்பாகப் பந்தம் தரும் கர்மங்களும் சமநிலை புத்தியால் தங்கள் பந்தப்படுத்தும் இயல்பை இழந்துவிடுகின்றன. அதாவது, கௌசலம் = கர்மத்தைப் பந்தமற்றதாக்கும் கலை.
- ராமானுஜர்: கர்மம் செய்யும்போது இந்தப் புத்தி யோகமே கௌசலம் — ati-saamarthya (மிகப் பெரிய திறன்) — அதாவது இந்தப் புத்தி யோகம் மிகவும் பயிற்சி பெற்ற திறனால் அடையப்படுகிறது.
இன்றைய பொருள். "செயலில் திறமை" என்பதன் நவீனப் பொருள் — வேலையை நன்றாகச் செய்வது — இதிலும் அடங்கும்; ஆனால் கீதையின் ஆழமான பொருள்: வேலை உங்களைக் கட்டாதபடி அதைச் செய்வது.
AI-assisted draft translation — under review.