ಅಧ್ಯಾಯ 17ಶ್ರದ್ಧಾತ್ರಯವಿಭಾಗಯೋಗಃShraddhatraya Vibhaga Yoga

ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆ (17.1–17.6). ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಆದರೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡುವವರ ನಿಷ್ಠೆ (17.1); ಶ್ರದ್ಧೆ ಮೂರು ಬಗೆ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ (17.2); śraddhāmayo 'yaṃ puruṣaḥ — ಶ್ರದ್ಧೆ ಹೇಗೋ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹಾಗೆ (17.3); ಪೂಜೆಯ ಮೂರು ರೂಪಗಳು (17.4); ದಂಭದಿಂದ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು — ದೇಹಕ್ಕೂ ಒಳಗಿರುವ ಭಗವಂತನಿಗೂ ಕಷ್ಟ (17.5–17.6).

ಆಹಾರ (17.7–17.10). ಆಯುಸ್ಸು-ಬಲ-ಆರೋಗ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ, ರಸಭರಿತ — ಸಾತ್ತ್ವಿಕ (17.8); ಅತಿ ಕಹಿ, ಅತಿ ಖಾರ, ಉರಿ ಉಂಟುಮಾಡುವ — ರಾಜಸ (17.9); ಹಳಸಿದ, ಕೊಳೆತ, ಎಂಜಲು — ತಾಮಸ (17.10).

ಯಜ್ಞ (17.11–17.13). "ಮಾಡಲೇಬೇಕು" — ಸಾತ್ತ್ವಿಕ; ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ತೋರಿಕೆಗಾಗಿ — ರಾಜಸ; ವಿಧಿ, ಅನ್ನದಾನ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಲ್ಲದೆ — ತಾಮಸ.

ತಪಸ್ಸು (17.14–17.19). ದೇಹ — ಗೌರವ, ಶೌಚ, ಸರಳತೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಅಹಿಂಸೆ (17.14); ವಾಣಿ — ಉದ್ವೇಗ ಉಂಟುಮಾಡದಿರುವುದು, ಸತ್ಯ, ಪ್ರಿಯ, ಹಿತ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ (17.15); ಮನಸ್ಸು — ಪ್ರಸನ್ನತೆ, ಸೌಮ್ಯತೆ, ಮೌನ, ಸಂಯಮ, ಭಾವಶುದ್ಧಿ (17.16); ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿಷ್ಕಾಮವಾಗಿ — ಸಾತ್ತ್ವಿಕ; ಸತ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ — ರಾಜಸ, ಚಂಚಲ; ತನಗೇ ಪೀಡೆ ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ವಿನಾಶ — ತಾಮಸ (17.17–17.19).

ದಾನ (17.20–17.22). "ಕೊಡಬೇಕು" ಎಂದು, ಪ್ರತ್ಯುಪಕಾರ ಮಾಡದವನಿಗೆ, ಸರಿಯಾದ ದೇಶ-ಕಾಲ-ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ — ಸಾತ್ತ್ವಿಕ; ಪ್ರತಿಫಲ ಅಥವಾ ಫಲಕ್ಕಾಗಿ, ಸಿಡುಕಿನಿಂದ — ರಾಜಸ; ತಪ್ಪಾದ ದೇಶ-ಕಾಲ-ಪಾತ್ರ, ಸತ್ಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಅವಮಾನದಿಂದ — ತಾಮಸ.

ಓಂ ತತ್ ಸತ್ (17.23–17.28). ಬ್ರಹ್ಮದ ಮೂರು ಭಾಗಗಳ ಹೆಸರು (17.23); ಓಂ ಎಂದು ಆರಂಭ (17.24); ತತ್ — ಫಲತ್ಯಾಗ (17.25); ಸತ್ — ಇರುವಿಕೆ, ಒಳ್ಳೆಯತನ, ಶುಭಕರ್ಮ, ನಿಷ್ಠೆ (17.26–17.27); ಅಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲ ಅಸತ್ (17.28).