श्रीमद्भगवद्गीताShrimad Bhagavad Gita 📖 ಫ್ಲಿಪ್‌ಬುಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಓದಿ

ಅಧ್ಯಾಯ 14ಗುಣತ್ರಯವಿಭಾಗಯೋಗಃGunatraya Vibhaga Yoga

ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಾರಾಂಶ

ಉತ್ತಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿ (14.1–14.4). ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಜ್ಞಾನ; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಮುನಿಗಳು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ನನ್ನ ಸಾಧರ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದವರು ಸೃಷ್ಟಿ-ಪ್ರಳಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತರು (14.1–14.2); ಮಹದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಯೋನಿ, ನಾನು ಬೀಜಪ್ರದನಾದ ತಂದೆ — ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬ (14.3–14.4).

ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧನ (14.5–14.9). ಸತ್ತ್ವ-ರಜಸ್ಸು-ತಮಸ್ಸುಗಳು ದೇಹಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತವೆ (14.5); ಸತ್ತ್ವ ಸುಖ-ಜ್ಞಾನಗಳ ಸಂಗದಿಂದ (14.6); ರಜಸ್ಸು ತೃಷ್ಣೆ-ಸಂಗ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಸಂಗದಿಂದ (14.7); ತಮಸ್ಸು ಪ್ರಮಾದ-ಆಲಸ್ಯ-ನಿದ್ರೆಗಳಿಂದ (14.8); ಸಾರಾಂಶ (14.9).

ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಣಗಳು (14.10–14.13). ಗುಣಗಳು ಒಂದನ್ನೊಂದು ಅದುಮುತ್ತವೆ (14.10); ಸತ್ತ್ವ = ಎಲ್ಲ ದ್ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶ (14.11); ರಜಸ್ಸು = ಲೋಭ, ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಅಶಾಂತಿ (14.12); ತಮಸ್ಸು = ಅಪ್ರಕಾಶ, ಅಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಮೋಹ (14.13).

ಗತಿ ಮತ್ತು ಫಲ (14.14–14.18). ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲವಾದ ಗುಣಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಗತಿ (14.14–14.15); ಫಲ — ನಿರ್ಮಲತೆ, ದುಃಖ, ಅಜ್ಞಾನ (14.16); ಹುಟ್ಟುವುದು — ಜ್ಞಾನ, ಲೋಭ, ಮೋಹ (14.17); ಮೇಲೆ, ನಡುವೆ, ಕೆಳಗೆ (14.18).

ಗುಣಾತೀತ (14.19–14.27). ಸಾಕ್ಷಿ — ಗುಣಗಳೇ ಕರ್ತೃಗಳು (14.19); ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಅಮೃತ (14.20); ಅರ್ಜುನನ ಮೂರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು (14.21); ಲಕ್ಷಣಗಳು — ದ್ವೇಷವೂ ಇಲ್ಲ, ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯೂ ಇಲ್ಲ; guṇā vartanta (14.22–14.23); ಆಚಾರ — ಸ್ವಸ್ಥ, ಸಮತೆ, ತುಲ್ಯ (14.24–14.25); ಉಪಾಯ — ಅವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ ಭಕ್ತಿ (14.26); ಬ್ರಹ್ಮ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸುಖಗಳ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ನಾನು (14.27).

AI-assisted draft translation — under review.

27 ಶ್ಲೋಕಗಳು

  1. 14.1ಪರಂ ಭೂಯಃ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಜ್ಞಾನಾನಾಂ ಜ್ಞಾನಮುತ್ತಮಮ್ಶ್ರೀ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಮತ್ತೆ ಆ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲೂ ಉತ್ತಮವಾದದ್ದು — ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ಎಲ್ಲ…
  2. 14.2ಇದಂ ಜ್ಞಾನಮುಪಾಶ್ರಿತ್ಯ ಮಮ ಸಾಧರ್ಮ್ಯಮಾಗತಾಃಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನನ್ನ ಸಾಧರ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಳಯದಲ್ಲೂ ವ್ಯಥೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
  3. 14.3ಮಮ ಯೋನಿರ್ಮಹದ್ ಬ್ರಹ್ಮ ತಸ್ಮಿನ್ ಗರ್ಭಂ ದಧಾಮ್ಯಹಮ್ಭಾರತ, ಮಹದ್ಬ್ರಹ್ಮ (ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ) ನನ್ನ ಯೋನಿ (ಗರ್ಭಸ್ಥಾನ); ನಾನು ಅದರಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ಇಡುತ್ತೇನೆ — ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ…
  4. 14.4ಸರ್ವಯೋನಿಷು ಕೌನ್ತೇಯ ಮೂರ್ತಯಃ ಸಮ್ಭವನ್ತಿ ಯಾಃಕೌಂತೇಯ, ಎಲ್ಲ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಶರೀರಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆಯೋ, ಅವೆಲ್ಲದರ ಯೋನಿ (ತಾಯಿ) ಮಹದ್ಬ್ರಹ್ಮ, ಮತ್ತು ನಾನು ಬೀಜವನ್ನು ಕೊಡುವ ತಂದೆ.
  5. 14.5ಸತ್ತ್ವಂ ರಜಸ್ತಮ ಇತಿ ಗುಣಾಃ ಪ್ರಕೃತಿಸಮ್ಭವಾಃಮಹಾಬಾಹು, ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸು — ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಗುಣಗಳು ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ದೇಹಿಯನ್ನು (ಆತ್ಮನನ್ನು) ದೇಹದಲ್ಲಿ…
  6. 14.6ತತ್ರ ಸತ್ತ್ವಂ ನಿರ್ಮಲತ್ವಾತ್ ಪ್ರಕಾಶಕಮನಾಮಯಮ್ಅನಘ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತ್ವವು ನಿರ್ಮಲವಾದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಕ ಮತ್ತು ಅನಾಮಯ (ಶಾಂತ, ಉಪದ್ರವರಹಿತ); ಅದು ಸುಖದ ಸಂಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಸಂಗದಿಂದ…
  7. 14.7ರಜೋ ರಾಗಾತ್ಮಕಂ ವಿದ್ಧಿ ತೃಷ್ಣಾಸಙ್ಗಸಮುದ್ಭವಮ್ಕೌಂತೇಯ, ರಜಸ್ಸನ್ನು ರಾಗರೂಪವೆಂದು ತಿಳಿ — ತೃಷ್ಣೆ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಗಳ ಮೂಲ; ಅದು ದೇಹಿಯನ್ನು ಕರ್ಮದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ.
  8. 14.8ತಮಸ್ತ್ವಜ್ಞಾನಜಂ ವಿದ್ಧಿ ಮೋಹನಂ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್ಭಾರತ, ತಮಸ್ಸನ್ನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆಂದೂ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವಂಥದ್ದೆಂದೂ ತಿಳಿ; ಅದು ಪ್ರಮಾದ, ಆಲಸ್ಯ ಮತ್ತು…
  9. 14.9ಸತ್ತ್ವಂ ಸುಖೇ ಸಞ್ಜಯತಿ ರಜಃ ಕರ್ಮಣಿ ಭಾರತಭಾರತ, ಸತ್ತ್ವವು ಸುಖದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತದೆ, ರಜಸ್ಸು ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ; ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಪ್ರಮಾದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತದೆ.
  10. 14.10ರಜಸ್ತಮಶ್ಚಾಭಿಭೂಯ ಸತ್ತ್ವಂ ಭವತಿ ಭಾರತಭಾರತ, ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಅದುಮಿ ಸತ್ತ್ವ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಸತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಅದುಮಿ ರಜಸ್ಸು; ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ತ್ವ ಮತ್ತು…
  11. 14.11ಸರ್ವದ್ವಾರೇಷು ದೇಹೇಽಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರಕಾಶ ಉಪಜಾಯತೇಈ ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ದ್ವಾರಗಳಲ್ಲಿ (ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ) ಪ್ರಕಾಶ — ಜ್ಞಾನ — ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಸತ್ತ್ವ ಬೆಳೆದಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
  12. 14.12ಲೋಭಃ ಪ್ರವೃತ್ತಿರಾರಮ್ಭಃ ಕರ್ಮಣಾಮಶಮಃ ಸ್ಪೃಹಾಭರತರ್ಷಭ, ರಜಸ್ಸು ಬೆಳೆದಾಗ ಲೋಭ, ಚಡಪಡಿಕೆಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಕೆಲಸಗಳ ಆರಂಭ, ಅಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಹಂಬಲ — ಇವು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
  13. 14.13ಅಪ್ರಕಾಶೋಽಪ್ರವೃತ್ತಿಶ್ಚ ಪ್ರಮಾದೋ ಮೋಹ ಏವ ಚಕುರುನಂದನ, ತಮಸ್ಸು ಬೆಳೆದಾಗ ಅಪ್ರಕಾಶ (ಕತ್ತಲೆ), ಅಪ್ರವೃತ್ತಿ (ಜಡತೆ), ಪ್ರಮಾದ ಮತ್ತು ಮೋಹ — ಇವು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
  14. 14.14ಯದಾ ಸತ್ತ್ವೇ ಪ್ರವೃದ್ಧೇ ತು ಪ್ರಲಯಂ ಯಾತಿ ದೇಹಭೃತ್ಸತ್ತ್ವ ಬೆಳೆದಿರುವಾಗ ದೇಹಧಾರಿಯು ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದರೆ, ಅವನು ಉತ್ತಮ (ತತ್ತ್ವ)ಜ್ಞಾನಿಗಳ ನಿರ್ಮಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
  15. 14.15ರಜಸಿ ಪ್ರಲಯಂ ಗತ್ವಾ ಕರ್ಮಸಙ್ಗಿಷು ಜಾಯತೇರಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ ಅವನು ಕರ್ಮಾಸಕ್ತರಾದ ಜನರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ತಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವನು ಮೂಢ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.
  16. 14.16ಕರ್ಮಣಃ ಸುಕೃತಸ್ಯಾಽಽಹುಃ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಂ ನಿರ್ಮಲಂ ಫಲಮ್ಸುಕೃತ (ಒಳ್ಳೆಯ) ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ರಜಸ್ಸಿನ ಫಲ ದುಃಖ, ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸಿನ ಫಲ ಅಜ್ಞಾನ.
  17. 14.17ಸತ್ತ್ವಾತ್ ಸಞ್ಜಾಯತೇ ಜ್ಞಾನಂ ರಜಸೋ ಲೋಭ ಏವ ಚಸತ್ತ್ವದಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ರಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಲೋಭ; ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಮಾದ ಮತ್ತು ಮೋಹಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ, ಅಜ್ಞಾನವೂ ಸಹ.
  18. 14.18ಊರ್ಧ್ವಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಸತ್ತ್ವಸ್ಥಾ ಮಧ್ಯೇ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ರಾಜಸಾಃಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ರಾಜಸರು ನಡುವೆ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಕೀಳು ಗುಣದ (ತಮಸ್ಸಿನ) ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ತಾಮಸರು…
  19. 14.19ನಾನ್ಯಂ ಗುಣೇಭ್ಯಃ ಕರ್ತಾರಂ ಯದಾ ದ್ರಷ್ಟಾಽನುಪಶ್ಯತಿದ್ರಷ್ಟೃವು ಗುಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಕರ್ತೃವೆಂದು ಕಾಣದಿದ್ದಾಗ, ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಗೆ ಅತೀತವಾದದ್ದನ್ನು (ಆತ್ಮನನ್ನು) ತಿಳಿದಾಗ — ಆಗ…
  20. 14.20ಗುಣಾನೇತಾನತೀತ್ಯ ತ್ರೀನ್ ದೇಹೀ ದೇಹಸಮುದ್ಭವಾನ್ದೇಹಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಈ ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ದೇಹಿಯು ಜನ್ಮ, ಮೃತ್ಯು, ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅಮೃತವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
  21. 14.21ಕೈರ್ಲಿಙ್ಗೈಸ್ತ್ರೀನ್ ಗುಣಾನೇತಾನತೀತೋ ಭವತಿ ಪ್ರಭೋಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: "ಪ್ರಭೂ, ಈ ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ದಾಟಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಾವ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಬಹುದು? ಅವನ ಆಚಾರ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ಮತ್ತು…
  22. 14.22ಪ್ರಕಾಶಂ ಚ ಪ್ರವೃತ್ತಿಂ ಚ ಮೋಹಮೇವ ಚ ಪಾಣ್ಡವಶ್ರೀ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: "ಪಾಂಡವ, ಪ್ರಕಾಶ, ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಮೋಹಗಳು ಬಂದಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸದ, ಮತ್ತು ಅವು ಹೋದಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಯಸದ —
  23. 14.23ಉದಾಸೀನವದಾಸೀನೋ ಗುಣೈರ್ಯೋ ನ ವಿಚಾಲ್ಯತೇ— ಉದಾಸೀನನಂತೆ ಇದ್ದುಕೊಂಡು ಗುಣಗಳಿಂದ ವಿಚಲಿತನಾಗದ; 'ಗುಣಗಳೇ (ತಮ್ಮ) ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ' — ಎಂದು ತಿಳಿದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ, ಅಲುಗಾಡದ —
  24. 14.24ಸಮದುಃಖಸುಖಃ ಸ್ವಸ್ಥಃ ಸಮಲೋಷ್ಟಾಶ್ಮಕಾಞ್ಚನಃ— ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾದ, ಸ್ವಸ್ಥನಾದ (ತನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ), ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆ, ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸಮನಾಗಿ ಕಾಣುವ…
  25. 14.25ಮಾನಾಪಮಾನಯೋಸ್ತುಲ್ಯಸ್ತುಲ್ಯೋ ಮಿತ್ರಾರಿಪಕ್ಷಯೋಃ— ಮಾನ-ಅಪಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ತುಲ್ಯನಾದ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತುಲ್ಯನಾದ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ (ಸ್ವಾರ್ಥದ) ಆರಂಭಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನು …
  26. 14.26ಮಾಂ ಚ ಯೋಽವ್ಯಭಿಚಾರೇಣ ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ಸೇವತೇಮತ್ತು ಯಾರು ಅವ್ಯಭಿಚಾರಿಯಾದ (ಅಲೆದಾಡದ) ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಈ ಗುಣಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ದಾಟಿ ಬ್ರಹ್ಮಭಾವಕ್ಕೆ…
  27. 14.27ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಹಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಽಹಮಮೃತಸ್ಯಾವ್ಯಯಸ್ಯ ಚಏಕೆಂದರೆ ಅವಿನಾಶಿಯೂ ಅಮೃತವೂ ಆದ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ನಾನೇ, ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮಕ್ಕೂ, ಮತ್ತು ಐಕಾಂತಿಕ (ಪೂರ್ಣ) ಸುಖಕ್ಕೂ.

← ಅಧ್ಯಾಯ 13ಅಧ್ಯಾಯ 15 →